Verlangen Voor Verliefdheid "Central Station" {NU}


HET
VERLANGEN
naar een zelfbeeld
houdt een tragische mogelijkheid
in!

ALS
je het beeld van jezelf
eenmaal gezien hebt,
wil je dan nog
blijven kijken?

OF
zal zelfkennis
fataal blijken voor eigenliefde?
Verlies je de belangstelling
voor jezelf,
en meer nog
voor enig beeld van jezelf,
als het beeld eenmaal aan zijn doel voldaan heeft
en je dus weet
wie je
bent?

ALS
TeNaCH een tragedie was,
zou G*D,
nadat hij de waarheid over zichzelf had leren kennen door zijn relatie
met de mensheid en vooral met JOB,
in wanhoop eindigen?
Maar TeNaCH is geen tragedie en de Heer G*D eindigt
niet in wanhoop!
Een tragedie wordt gekenmerkt door helderheid en een definitief einde ...
Typerend voor de afwijzing van tragedie is dat zij geen van beide heeft!
TeNaCH wijst tragedie af
en eindigt bijgevolg in een eigen vorm van verwarring,
maar de hoofdfiguur komt er levend uit tevoorschijn, en niet dood!
In zijn geheel is TeNaCH een goddelijke komedie,
maar dan een die ternauwernood
aan de tragedie
ontsnapt.

Het
scheelt niet
veel of Job,
als G*D's volmaakste evenbeeld,
vernietigt G*D?
Job lijkt G*D niet alleen met onberispelijk gedrag te bejegenen,
maar ook met een open en liefdevol hart
in Job 1:5

- "Wanneer
een reeks feestdagen om was,
droeg Job hun {z'n zeven zonen en drie dochters} op
om zichzelf te reinigen en te heiligen,
en hij stond vroeg in de morgen op en bracht brandoffers voor ieder van hen; want Job dacht:
'Misschien hebben mijn kinderen gezondigd
en G*D in hun gedachten gelasterd!'
Dit is wat Job gewoonlijk deed!" -

G*D's
illusie was dat hij,
door Job aan tal van kwellingen te onderwerpen,
een des te grotere en glorieuzer demonstratie zou uitlokken
van Jobs liefdevolle en zelfverloochenende toewijding.
Job is zuiver en schuldeloos;
hij zal alles doen,
denkt de Heer?
Maar tot zijn ontzetting ziet de Heer dat Job een volmaakter evenbeeld
van hem is dan de Heer voorzien had!
De Heer wil zien wat Job waard is?
Goed,
Job zal het tonen,
maar Job wil ook zien wat de Heer waard is!
Job is het volmaakste beeld van G*D's verlangen om G*D te kennen,
want hij aanvaardt zijn lijden,
maar hij aanvaardt het
niet in stilte;
hij berust er niet in
dat hij er geen verklaring voor krijgt!
En als G*D in zijn steeds hoger opgevoerde toespraak Job met brute kracht tot zwijgen probeert te brengen,
weet Job wat hij weten wil?
Hij verlangt niet dat G*D zich nog nader onthult!
In feite verliest hij zijn belangstelling voor hem ...
DAARNA,
en als gevolg daarvan,
herwint G*D nooit meer zijn eigen belangstelling
voor zichzelf
.............

De onthulling van G*D
aam het eind van het boek Job
zou het ogenblik van de waarheid moeten zijn,
dat dan het ogenblik van zijn dood wordt?
Nu hij weet dat hij is wat Job hem over zichzelf heeft doen inzien,
zou het de Heer onmogelijk moeten zijn om nog door te gaan;
en dat is ook bijna het geval!

BIJNA
maar niet helemaal!
Al eerder stelden we in onze myDiverhaaltjes dat aan het ontplooide
karakter van G*D het vrouwelijke niet helemaal ontbrak, maar dat het
als actief element was buitengesloten?
Bij het scheppingsbegin sprak G*D over zichzelf in het meervoud
en zag hij zich meer weerspiegeld in het mensenpaar
dan in de mannelijke mens!
Maar daarna werd het vrouwelijke in G*D's mannelijke wezen onderdrukt,
en wel in veel sterkere mate dan de vernietiger
in de scheppende G*D?
Toen er een godin in G*D's tempel werd gebracht,
reageerde hij met bijna suicidaal geweld,
want toen hij Yeroesjalajiem vernietigde, vernietigde hij,
zoals we al eerder in ons myDifeuilleton hebben gezien, ook bijna zichzelf!
En zoals we
OOK
hebben kunnen zien, verliest TeNaCH daarna
zijn oppervlakkige verhalende continuiteit:
G*D's mydiverhaal
breekt af
...
Maar
verhaal en karakter
zijn onderling afhankelijk?
We kunnen ook zeggen dat het ontplooide karakter van G*D daarna
ook aan zijn einde is!
Wat zowel G*D's verhaal als G*D zelf redt, is dat wat bij geen van beide
ondergebracht kan
worden
............

In het
HOOGLIED,
dat vrijwel direct op het boek JOB volgt,
doet de niet-
Israelitische overige rest van de mensheid
opnieuw zijn intrede in het verhaal,
en een wereldse geest zet niet alleen Israel maar ook G*D zelf
op een zijspoor
.............
De onbekende zanger
van het Hooglied is een jonge vrouw vol speelsheid,
fysieke uitbundigheid en vreugde!
ZIJ heeft een grote invloed op het leven van G*D,
juist omdat een intensiteit die anders fataal zou zijn,
zich nu verspreidt!
Als de tragische climax aan het eind van het boek JOB niet op de een of andere manier overtroefd wordt,
is G*D's leven afgelopen?
Het HOOGLIED
is de troefkaart!
Het doorbreekt de stemming,
verandert van onderwerp
en redt G*D's
leven
...
liefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
verliefdliefdesverdriet
AH-capsule geslikt
met glas water:
tijd voor brood en
thee
...
Blauwe lucht,
volop zon, straks
naar huisdokter voor bloed en bacterie
in de ochtendurine van
het Emotional
Brain
......
Waar
is Janosch?
Poes rust nog!
Eerst nog de Trouwe Verdieping?
Warm Bad!
Twee Hanen slachten?
Stenen sjouwen!
Als een mens
maar bezig
blijft?
Met
Mate
...
engel

24 mei 2004 - bewerkt op 23 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende