Verkeerde kant?


Aan
de ene
kant lijkt het
alsof we 'oorlog'
niet absoluut kunnen verwerpen
op basis van:
'weersta niet aan de boze',
evenmin als we zonder politie en gevangenissen zouden kunnen?
Van de andere kant is de enig mogelijke rechtvaardiging voor 'oorlog'
om die te beschouwen als een soort politieaktie?

Het wezen van een politieaktie is dat er onderscheid wordt gemaakt:
dat bepaalde boosdoeners worden gearresteerd
om hen voor het gerecht te brengen.

Omdat moderne oorlogvoering vaak niets te maken heeft
met het bepalen wie de boosdoeners zijn,
of het straffen van het kwaad,
komen we er vanuit ons geweten tegen in opstand!

De verschrikkingen van een atoomoorlog,
waarbij geen enkel onderscheid gemaakt wordt,
en onschuldigen samen met schuldigen worden verzwolgen,
zijn voldoende om te komen tot een algehele veroordeling van oorlog.

De plichten en de funkties van de staat verschillen totaal
van die van het individu.
De verantwoordelijkheid van een individu ten opzichte van een misdadiger
lijkt te zijn: "Vergeldt niemand kwaad met kwaad
(een echo van 'weersta de boze niet'knipoog
hebt het goede voor met alle mensen .............
Wreekt uzelf niet
maar laat plaats voor de toorn, want er staat geschreven:
"Mij komt de wraak toe: Ik zal het vergelden!"
Maar indien je vijand honger heeft, geef hem te eten;
als hij dorst heeft, geef hem te drinken,
want zo zul je vurige kolen op zijn hoofd hopen .......!"
(Zodat hij zich schaamt en berouw toont!)
"Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade door het goede (te doen)?"
Wraak niet verbieden omdat vergelding op zich verkeerd is,
maar omdat dat het recht van 'god' is en niet van de mens?
Het is dan de bedoeling om 'gramschap of wraak'
in het heden tot uitdrukking te brengen en te laten komen door
en via de juridische weg
en uiteindelijk tot uiting te laten komen
aan het 'einde der tijden' ...
Dit verschil tussen de twee 'dienaren van god':
- de staat om boosdoeners te straffen,
het individu om kwaad niet met kwaad te vergelden,
maar het kwade te overwinnen met het goede -
zorgt voor een onaangename spanning in ons,
vooral omdat wij allemaal
in verschillende mate
zowel individuen als burgers zijn,
en daarom deel hebben aan beide funkties ...
Maar toch past die pet niet iedereen even goed!
Bij de meesten belemmert hij het zicht totaal of valt gewoon af ...

Als er bijvoorbeeld op zekere nacht bij mij wordt ingebroken en ik grijp
de dief, dan is het eigenlijk mijn 'plicht'
om hem te laten gaan zitten en
hem iets te eten en te drinken aan te bieden,
terwijl ik tegelijkertijd de politie bel ...
"Geef de keizer wat des keizers is, en gode wat gods is?"
Sinds al wat er is eigenlijk aan god toebehoort,
verdient de keizer niet meer dan een pak slaag!
Zijn er dan toevallig twee koninkrijken?
Gods eeuwige rijk en een tijdelijk werelds rijk?
Een 'volgeling van de Weg' lijdt aan allerhande zaken in deze wereld.
Een 'wetspersoon' is gehouden 'alles' te doen wat door de wet
wordt verlangd .............
Een 'gelovige' zou eigenlijk aan geen enkel kwaad
hardhandige weerstand moeten bieden (waar liggen de grenzen?),
maar een burgerlijke beambte zou (binnen de grenzen van zijn funktie!)
zich tegen ieder kwaad moeten verzetten .......
Gods Koninkrijk geeft je de kracht om "alles" te verdragen,
vergeving te schenken en kwaad met goed te vergelden?
't Demokratische Burgerrijk mag 'absoluut' geen enkele vorm
van onrecht tolereren, maar zich sterk verdedigen tegen het verkeerde
en het streng straffen ...?
Of is 't andersom?verwardgemeengaap!bah!nahnahverdrietigliefdesverdriet
Of is er eigenlijk maar EEN rijk?verliefd
Staan die twee rijken zo tegenover elkaar (zoveel zinnen zoveel rijken?)?
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
Hoe zou ik liefde en recht echt van elkaar kunnen scheiden?
Wel onderscheiden: G*D is de Eeuwige (natuurwet) en geen enkel terrein
kan uitgesloten worden van die fundamentele alomvattende EENHEID ...
Bovendien moet de uitvoering van het recht door de staat
getemperd worden door liefde,
terwijl wij onze liefde tot uiting moeten brengen ook door zelfdiscipline!

Laten wij ons dan totaal onthouden van wraakneming,
niet enkel metterdaad, maar ook in ons hart ...
(Daar zou je alleen maar zieker van worden door de stress!)
Maar als funktionaris van de georganiseerde samenleving daarentegen
kan het gebeuren dat we het ons toevertrouwde gezag moeten
gebruiken om ons te verzetten tegen kwaad en het te
bestraffen volgens de regels die we met elkaar
afspreken ...
We kunnen de uitvoering van het recht beter niet ondergraven,
maar wel verbieden om het recht in eigen hand te nemen.
"Oog om oog" is een rechtsprincipe
dat thuishoort in
de rechtzaal.

In ons persoonlijke
individuele leven moeten we proberen om
ons niet alleen te bevrijden van alle soorten wraak in woord en daad,
maar ook van alle soorten geestelijke haat!
We kunnen onze zaak overgeven aan de goede en rechtvaardige Rechter?
Het is niet aan ons om enige vorm van wraak te zoeken
of te verlangen.
We moeten onrecht niet zelf betaald zetten,
maar het verduren en op die manier
het kwade overwinnen door
het goede te betrachten!
Het verzoek om de boze niet te weerstaan, mogen we dus niet misbruiken
om aangeboren zwakheden, morele compromissen of
politieke anarchie te rechtvaardigen:
In plaats daarvan vraagt "Yeshu" van al zijn 'volgelingen' om
een persoonlijkeopstelling ten opzichte van 'boosdoeners',
die wordt ingegeven door 'genade', en niet door 'recht':
Een opstelling die vergelding zo volledig afwijst
dat ik nog meer lijden riskeer,
die nooit beheerst wordt door het verlangen om kwaad te berokkenen,
maar altijd door de vaste wil
welzijn te
dienen
...


indien dat maar
enigszins
mogelijk
is
...
19 feb 2004 - bewerkt op 29 jul 2024 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende