Vergeetachtig, krakkemikkig, geïsoleerd, eigenwijs

"Zeker voor degenen met een agrarische achtergrond is een zorgboerderij een plek van herkenning: moestuin, de dieren om de boerderij & de warme maaltijd tussen de middag. Ze eten beter dan thuis en worden daardoor vitaler: omdat ze ook keer op keer worden aange-sproken op wat ze nog wel kunnen, bijvoorbeeld houtjes hakken, worden ze actiever & ook vermoeider, waardoor ze 's nachts beter kun- gaan slapen. En DAT is weer fijn voor de mantelzorgers!"

ZO kwamen de lijntjes samen: de voorkeur van Arjan voor multifunctionele landbouw, de liefde voor een zorgboerderij van Ronald, EN 't bedrijf van PA Monteny: "Mooier kon 't niet, al wat we willen, is NU voorhanden!" Zorgboerderijen zijn er inmiddels legio @ NL, maar Ro-nald & Arjan willen straks niet alleen zorgclienten opvangen maar ook gasten ontvangen die expliciet met zingeving aan de slag willen ...

'Op Aarde' zoals deze boerderij gaat heten, is GEEN klooster zegt Ronald, maar een functionerend boerenbedrijf waarin zingeving een actieve rol speelt: in het dagelijks werk op het land, in d zorg voor ouderen & in specifieke activiteiten, voor zowel groep als individu ...

Daarbij denken ze onder andere aan retraites van levensbeschouwelijke groepen, cursussen over wat wel & niet te geloven, lotgenoten-bijeenkomsten, stilte & bezinning. Ook uitgezette wandelingen op & rond 't bedrijf & in de omgeving, langs planten & plaatsen, die zo ook nu weer kunnen verwijzen naar de bijbel & alles wat zij voorbracht gedurende vele duizenden jaren, behoren tot de plannen van de twee.

Op de zolder komt 'n karakteristieke boerderijkapel, in de tuin 'n rustige plek onder een boom & er worden dan ook zalen ingericht voor de diverse bijeenkomsten: "Bij veel zorgboeren is zingeving vooral impliciet", zo licht Ronald toe. "Velen zijn vanuit hun levensbeschou-welijke ~ vaak christelijk of antroposofisch ~ begonnen met zorgbieden. Dat is heel zinvol maar niet per se zingevend. Wij willen straks net zo zinvol bezigzijn & daarnaast willen we mensen zich ervan bewust laten worden dat ook zij wel degelijk deel uitmaken
van een groter geheel, zoals de natuur & de aarde die hun eten voortbrengt. En dat er 'iets groters' ~ g d, iets, kosmos ~ is, altijd en onvoorwaardelijk, dat steun kan geven als 't soms zo nu & dan ietwat minder lijkt te gaan." Ik herken me hier wel in terug: voel me ook soms zo ...