Verdeel & Heers: Assyria, Babylonia, Cyprus aso

{SH} De profeet Ezra was rond 't jaar 458 VC de aanvoerder van 'n volgende golf terugkerende ballingen uit Babylon: hij wordt tevens geacht betrokken te zijn geweest bij de essentiële taak v/h redigeren & canoniseren v/d 5 bijbelboeken waaruit de Thora (soms ook wel de Pentateuch genoemd) bestaat ~ 't boek dat sindsdien altijd de grondslag is geweest & gebleven v/h joods geestelijk leven. Hoewel Ezra 'n tamelijk verzoenende houding aannam tegenover de joden die gedurende de ballingschapsperiode in Yehoedah waren achter-gebleven, was de profeet Nechemya, die enkele decennia later predikte, veel minder tolerant tegenover hun religieuze & morele maat-staven: hij voerde veel religieuze hervormingen door, bedoeld om 't land te zuiveren van semi-heidense joden, & daarnaast wijdde hij zich energiek aan de versterking van Yeroesjalayiem door middel van 'n aantal grote bouwprojecten, zoals de herbouw v/d machtige stadsmuren. Hoewel ze formeel nog onder Perzische heerschappij leefden, mochten de joden zich niettemin organiseren als 'n opzichzelf-staande religieuze & politieke eenheid. Van essentieel belang voor ons ('myDi'verhaal is dat 't inmiddels erfelijk ambt van hogepriester buitengewoon belangrijk werd: héél 't interne gezag van Yehoedah werd geconcentreerd i/d handen van deze religieuze volksleider, die nu niet alleen maar 't opperste gezag uitoefende in religieuze aangelegenheden, maar bovendien DE FACTO de functie van staatshoofd-voor-het-leven bekleedde! Deze situatie duurde zelfs voort nadat 't Perzisch keizerrijk was overwonnen door Alexander de Grote. Ja, onder het bewind v/d Griekse veroveraars werd de politieke autonomie v/d bevolking v/h kleine land Yoedeah - zoals 't nu voortaan werd genoemd - zelfs nòg groter, maar de joodse broeders & zusters die de minderheid vormden in gebieden die vroeger deel hadden uitgemaakt v/h koninkrijk Israël ('t Noorden) genoten minder voorrechten. Ofschoon de Perzische & latere Griekse overheersers in tal van opzichten van elk ander verschilden, hadden ze één ding gemeen: 'n visioen van 'n immens wereldrijk, bijeengehouden door 'n culturele eenheid van hun taal, zeden & gebruiken. Toen Alexander de Grote vanuit 't Nabije Midden Oosten 'n begin maakte met z'n veroveringstocht naar India, werd zijn leger gevolgd door hele karavanen kolonisten die tal van steden stichtten die specifiek waren bedoeld om deze Helleense idealen te belichamen. Na z'n plotselinge dood in 323 VC viel 't door Alexander veroverde land na 'n korte bloedige strijd tussen z'n legeraanvoerders uiteen in verscheidene kleinere koninkrijken: 't Nabije Oosten werd in tweeën gedeeld met alle gevolgen vandien/sindsdien ...