Veranderende mensen & wereldbeelden in myDi & LJ?!


*

Bredere
uitstraling {in 1001 verhalen van miljarden dagen & nachten}
van M.'s 'neologische'
denken ...

~*~

JUIST
vanwege M.'s inzet
in een concrete situatie
ben ik van mening,
dat de uitstraling van zijn denken
naar andere
~ eveneens concrete ~ situaties
groot
is.

De
manier waarop
hij zijn denkstappen
formuleert
zodat neologie
op een zorgvuldige wijze
historische gebeurtenissen
in het theologisch denken
kan opnemen,
kan een aanzet zijn voor
logische reflectie
vanuit
een andere
context.

En
JUIST
omdat zijn voorbeelden
zo concreet en helder zijn,
roept het andere concrete situaties op,
waarop zijn denken
een helder licht
kan werpen.

ZO
vergaat het mij althans
bij het lezen van het
voorgaande.

Om
DAT wat
toe te lichten
volgt een wat meer
uitgebreide
schets
van een bijzondere praktijksituatie
waarin ik verkeerde,
die op het eerste oog
niets met de thematiek van M.'s 'dogmatiek'
te maken
heeft,

maar
waarin ik
ervaringen opdeed,
die mijns inziens in M.'s denken
OOK verwoord
worden.

Toen ik
in A'dam studeerde,
raakte ik betrokken bij een oecumenisch drugspastoraat,
zogezegd een kerk voor mensen
die verslaafd zijn
aan drugs.

Midden
in de rosse buurt
van Groot Mokum gaan iedere zondagmiddag
de deuren open voor een viering
met druggebruikers.

DAAR betrad ik toen
alweer een mij geheel onbekende wereld,
waarin de persoonlijke ellende van de mensen
vaak niet te
overzien is.

De aanleiding
voor het gebruik van verdovende middelen als alcohol & drugs
is dan ook het onderdrukken
van problemen
en pijn.

Ik maakte kennis
met 'junks' ~ wat in goed Nederlands
'afval' betekent.

Mensen als afval!

Nu lijken
sommigen van hen
soms ook
verdacht veel op afval:
door hun vieze kleren, ongewassen haren en
de geur die ze verspreiden, maar ook door de manier
waarop anderen met hen omgaan:
met een boog
eromheen!

Maar als je iemand
persoonlijk hebt leren kennen,
is het anders.

DAN zijn het
mensen met een verhaal,
net als ieder ander.

Mensen
met mooie en minder
mooie kanten.

Er zijn veel vooroordelen
over druggebruikers: vaak blijft het daarbij
en wordt het persoonlijk verhaal van een druggebruiker
niet gehoord!

DAT
heeft te maken
met het feit dat de leefwerelden
van de burgerlijke maatschappij en die van de drugsgebruikers
grotendeels gescheiden
van elkaar bestaan.

Slechts
zelden
vinden ECHTE
ontmoetingen
plaats.

~

HET
theologisch
{NEOlogisch} uitgangspunt
van het drugspastoraat is
dat IEDER mens
geschapen is als beeld
van g*d.


ZO
kunnen mensen
NOOIT afval worden:
een mens is & BLIJFT altijd
waardevol,
hoezeer hij of zij ook
door het leven geschonden is
en het eigen leven
{en dat van anderen}
schendt.

DIT bleek
een heel krachtig
uitgangspunt te zijn,
dat me steeds weer
tot de orde riep,
wanneer ik moeite had om
in de druggebruikers
een medemens
te zien.

De
BEDOELING
van de vrijwilligers en pastores is
om ook DEZE mensen zoveel mogelijk
MENS te laten zijn,
door met hen om te gaan als
een kostbaar
medemens.

We proberen
trouw te zijn
en te blijven
ook aan DEZE mensen
en met hen MEE te leven,
OOK wanneer het leven
geen uitzicht
meer heeft.

DAT is vaak
een moeilijke opgave.
Mooie bespiegelingen over het geloof
worden door de realiteit
van het leven
vaak aan diggelen
geslagen.

~

De ontmoetingen
met druggebruikers
hebben mijn blik verruimd,
enkele vooroordelen uit de weg geruimd
en mijn leven
verrijkt.

DEZE mensen
schudden me telkens opnieuw weer wakker
door kritische opmerkingen over het leven,
over geloven en de kerk,
maar ontroerden me ook door HUN levenswijsheid
en HUN geloof.

Ze hebben me geleerd
om niet TE MOOI te spreken en denken
over geloof en kerk,
maar in DEZE weerbarstige werkelijkheid proberen
om trouw te blijven als 'gelovig
mens'.

In
DEZE ervaringen
hoor ik belangrijke elementen
uit M.'s theologie
terug.

Vanuit
een bijbelse gedachte,
namelijk dat ieder mens als beeld van g*d geschapen is
en daarom ook altijd waardevol is,
leer je om een medemens te zien ALS
'beeld van
g*d'.

DIT zou
in M.'s theologie passen
binnen de derde primaire context
{mensheid als humanitaire gemeenschap}:
het is niet eenvoudig
en lukt zeker niet altijd, maar
JUIST DOOR ONTMOETINGEN met mensen,
die 'anders' zijn,
kunnen vooroordelen
ontmaskerd
worden.

OM een Ander
te ONTMOETEN,
MOET je jezelf
kwetsbaar opstellen.

Belangrijker
dan het geloof goed doordacht te kunnen VERWOORDEN,
is concrete mensen trouw te zijn
en een stuk van het leven
samen te
delen.

DAAR
heb je
je handen
vol aan.

Door ZO
handen en voeten
aan het geloof te geven, meen ik
dat je "G*D" kunt
ontmoeten.

~

Nu heb ik
hiervoor ook wel vaker
wat uitzonderlijker situaties
beschreven.

DAT maakt
dat de opgedane ervaringen
zo nu en dan
wat uitvergroot worden:
maar ook in het gewone alledaagse leven,
als mens en 'gelovige',
denk ik dat M.'s theologie
& mijn 'neologie' toch
een positieve doorwerking
kan hebben.

Want hoe vaak
worden in het gewone alledaagse leven
- binnen en buiten geloofsgemeenschappen -
mensen niet AL te gemakkelijk
voorzien van negatieve
etiketjes?

EN hoe vaak
gaan mensen met verschillende opvattingen
en levensstijlen
elkaar niet uit de weg,
en bevestigen ze zichzelf
vooral in hun
EIGEN gelijk!

Mijn
inschatting is,
dat M.'s denken
OOK
voor zulke alledaagse situaties
mensen een houding kan aanleren
van OPENHEID,
gezonde zelfkritiek en positieve
betrokkenheid bij
anderen.

Ik denk hier
aan het uitnodigende
maar tegelijk ook zeer kritische karakter
van M.'s manier
van denken.

VOORTDUREND
stelt hij
zichzelf onder kritiek,
als theoloog & christen
{EN als
'neoloog'} ...

ZO
nodigt hij
mijns inziens
elke myDilezer{es} OOK uit
om net als hij
ZELFKRITIEK TE OEFENEN
en niet in de eerste plaats
het EIGEN gelijk
te verdedigen.

DIT
veronderstelt wel een
'myDilezerspubliek'
dat in staat
en bereid is
tot zelfkritiek, gemeenschapskritiek
& zelfs
'neo"theo"logie'~kritiek.

Dat
impliceert
misschien ook
een andere voorwaarde voor het lezen
van M.'s 'dogmatiek':
steviger wortels in de 'christelijke'
traditie{s}.

Waarschijnlijk
alleen vanuit sterker wortels
in 'geloof, gemeenschap & traditie'
kunnen wij
met M.
ZO kritisch
zijn?

Zijn dogmatiek
& mijn 'neologie' lijken
daarom op het eerste gezicht
misschien wat minder geschikt voor die mensen
die relatief
onbekend zijn
met de 'christelijke'
tradities?

EN
TOCH
probeer ik wel nog steeds
om 'bruggen' te slaan
en 'overlappingen' te hanteren
tussen de diverse {mono}'theistische'/humanistische
mythische vertellingen en 'moderne'
overleveringen.

M.'s NADRUK
op de onlosmakelijke verbondenheid
van dogmatiek & ethiek,
van denken en handelen, van geloven en leven
spreekt me uitermate
aan,

ZOWEL
voor het persoonlijk leven van alledag
als dat van gemeenschappen
en 'volken'.

Het strookt
met mijn ervaring,
dat men LETTERLIJK & FIGUURLIJK
al DOENDE
leert.

Wat zou
het heilzaam zijn
voor individu EN gemeente{n},
wanneer we OOK vooral proberen humanistische
'verbondstrouw' te tonen
op plaatsen waarheen "G*D" ons
'roept' ...

Heel wezenlijk
voor gemeente & neologie
vind ik M.'s nadruk op de WEERBARSTIGE WERKELIJKHEID,
die het denken dat geneigd is op een hoger niveau te zoeken naar eenheid,
onderbreekt.

DE
WERKELIJKHEID
bestaat juist in
VEELHEID &
VEELKLEURIGHEID.

Het is maar
al te verleidelijk om een mooi gedachtesysteem
op te bouwen, dat de wereld wellicht ook
draaglijker kan
maken.

Maar
ik ben het met M. eens
dat DAT niet de bedoeling kan zijn
van neologie.

Een
uit klei,
zand en stof getrokken
'dogmaticus'
van nature
kan niet veel anders
dan BLIJVEN zoeken naar waarheid
omtrent 'g*d', 'mens'
& 'wereld'.

En DAT is
en blijft een nogal
weerbarstige
opdracht.

Voor
IEDER van
'ons'.

~#~

verliefd
engel
28 feb 2005 - bewerkt op 22 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende