Vastigheid in mijn leven...

Ik ben lang niet hier geweest omdat er zoveel is gebeurd...

Onlangs ben ik verhuisd wat veel stress en drukte met zich mee nam. Zoveel veranderingen om me heen.
Ook inmiddels getrouwd met een lieve man waar ik ook heel veel geluk mee heb.
Ondertussen nog steeds het verwerken van mijn ex die is overleden aan een hart stilstand. Wat nu wel redelijk gaat en het steeds meer een plekje krijgt. Maar dan zal je weer zien midden in de chaos van de verhuizing en het heen en weer pendelen van huis naar huis. Kreeg ik een bericht via fb dus ik diegene gebeld en ja het was verschrikkelijk nieuws mijn vriendin een oud collega waar ik zo lang mee had gewerkt is overleden door een auto ongeluk. Ze was nog zo jong een man en net een kind en die moest ze helaas achter laten. Ik kon het niet geloven en zag de foto's op internet en de bevestiging was er het was inderdaad haar auto helemaal in de prak. Mijn tranen konden niet stoppen het kon niet waar zijn. Gelukkig hoorde ik later dat ze niet veel heeft geleden heeft gelukkig maar. Het was me wat die tijd... ik kon niet meer blij zijn met ons nieuwe huis het was zo dubbel allemaal. Moest ik nou lachen en blij zijn of verdrietig van haar verlies. Als ik lachte dan voelde ik mezelf schuldig.
Ook al zeiden mensen jou leven gaat gewoon door. Ik weet dat is ook zo maar die schuld gevoel blijft hangen.
Soms denk ik echt waarom moet ik dit soort dingen mee maken. Een leven vol met obstakels en zware dingen houd het een keer op??? Of is dit het leven gewoon.

Maar weet je alles bij elkaar maakt mij wel wie ik ben en wie ik ben geworden.
En als ik terug kijk op mijn leven heb ik ontzettend veel geleerd met de jaren.
En nu ik getrouwd ben en een goede relatie heb (eindelijk ) en een huis heb gekocht voel ik me echt goed eindelijk mag ik nu genieten en kan ik nu ook eindelijk zeggen dat ik echt gelukkig ben!

Ik heb niks meer te wensen het is goed zo hoe het nu is en hopen dat het zo blijft.