van toen nu & straks {op 't potje}
Wie
is de ongelukkigste mens op aarde?
Dat zijn wij zelf!
Want we denken vaak wel gelukkig te zijn,
maar vergeten ondertussen
om te kiezen
...
De oude Grieken,
zegt men,
leuterden niet over waarden en normen:
ethiek moest nog ontstaan.
Hoe heeft het denken over 'het goede leven' zich ontwikkeld?
Wanneer zijn bepaalde woorden & begrippen in zwang gekomen?
Wat is het onderlinge verband tussen onze gevoelens,
gedachten, daden en het omzetten ervan in uitdrukkingen,
mimiek, gebaren, woordspelingen
en geluiden: spraak
en taal?
Sinds
oeroude tijden
daagden allerlei conflicten,
oorlogen, volksverhuizingen & uitvindingen ons uit:
hoe moet ik 'go{e}d' leven &
wat maakt mijn bestaan
nu eigenlijk
zinvol?
Waar
komt het vandaan?
Wat kan ik eraan doen?
Heimwee is van alle tijden,
net als jaloezie, afgunst, trots,
hoogmoed, menselijke machten
& krachten!
Er moet
dus inderdaad
haast wel een tijd zijn geweest
dat men nog niet leuterde over normen & waarden?
Dat moet een mooie tijd geweest zijn:
het was immers duidelijk
hoe men zinvol
moest leven?
Alles
gebeurde van nature,
uit gewoonte, traditie, ritueel,
praktisch 'nut' & 'zinvolheid':
je instinct en de gewoonten van jouw stam
gaven je van jongsaf aan in
wat te doen en te laten ~ het lag
open en 'vast'?!
De geest van de tijd
heerst telkens weer voor een bepaalde tijd
op zekere plaatsen onder groepen mensen:
totdat men knuppels in hoenderhokken gaat gooien,
de stier los loopt &
de slang sist!
Je kunt het je wel
proberen in te beelden,
te verbeelden: hoe leefden
onze verste voorouders?
Zoals de steentijdmensen
van Papoea Nieuw Guinea, de Aboriginals in Australia ooit?
De "Indianenstammen" in de Amazonas of sommige afgelegen eilanden
in verre oceanen, jungles en oerwouden, op bergruggen,
in valleien en 'overal', ooit: 'wie
zijn wij eigenlijk'?
En wat
doen we hier
{NU}? En
straks?

~@~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende