van 't ene komt 't andere [blijkbaar]

De Discipelen, die nu {eigenlijk pas} waare Discipelen waren [geworden], nu zy van "G d" geleerd, & regtgelovig waren, die de Schrift [eindelijk wat beter] verstonden, & d' opstandinge van JC aannamen; die verlichte en gelukkige Discipelen, die zo volijverig naar 't graf liepen, keren getroost en gelovig naar huis. Wenschlijke vrugt van 'n heilig, & nauwkeurig onderzoek, dat men versta, het geen men te vooren niet wist, en gelooft, 't geen men te vooren niet verstond. Hoe verheugd keren zy weder, daar zy met zo
veel kommers waren uitgegaan? Het graf, dat zy verlangden te zien, zal hen niet ophouden, nu zy JC er
niet zien. Zy keren naar Yeroesjalayiem, maar niet tot den Tempel, niet tot den BLOEDRAAD, niet tot PI-
LATUS, daar zouden zy niets gevordert, & zich zelven verdacht gemaakt hebben. En hoe zoud de bloed-
raad hen willen horen, die de wachters omgekocht, & op logen afgericht had? Zy gaan weder naar 't huis,
daar zy de andere Discipelen van JC gelaten hadden, vol verlangen naar hunne wederkomst. Daar konden
& moesten zy de treurigen vertroosten, de bekommerden opbeuren, en de blijde boodschap der vrouwen bevestigen. 'T Grieksch PROS HEAUTOUS, stemt over een met onze spreekwijze, NAAR HUNNENT: en
't is zeer gemeen in onze, en andere taalen, voornaamlijk de Latijnsche, ONZ te zeggen, of MIJN, voor ONS HUIS, MIJN HUIS, zo hebben wy voorheen gezien, datze JC leidden van KAJAFAS, dat is, 't huis van KAJAFAS. De twee Discipelen, Petros & Yochanan, waren t'zamen uitgegaan, en de overigen gebleven in 't
huis, daar zy by een vergaderd waren: het zy, dat het huis van Yochanan, of van een anderen gunstling &
begunstiger van den Heiland geweest zy, daar zy in dien zwaaren storm van 't woedend Joodendom, zich verborgen hielden & nu reikhalsden naar 't wedervaren der twee grafgangers. Hoe lieflijk zullen de voeten
deezer heilboden geweest zijn? Met wat verheuginge des harten, zullen die 't huis geblevenen 't verslag gehoort hebben van de zegetekenen van 's Heilands opstanding? De traanen worden van aller oogen, en aangezichten afgewischt: de blijdschap vervult de verlangende harten: de kommer wijkt, en vlied voor de
zoete rust, en vreugde des gemoeds.
Zo gaat dat blijkbaar onder mensen die niets meer te verliezen hebben dan hun oude boeien & nieuwe ketenen?!