Voorwaarts met het verleden & terug naar de toekomst: tussen holbewoner & astronaut {skyhigh}!
Lucky Luke had weer ietwat meer 't Markus-euangelium overgenomen: de "ene jongeling-in-'t-esseense-wit" is bij hem al vervangen door twee mannen in 'n stralend wit kleed. Maar in tegenstelling tot het korte
Markus-woord komt er nu 'n kleine uitleg over hoe die kruisiging & opstanding
moest gebeuren ...
In plaats van 'niemand-iets-te-zeggen' vertellen de trouwe vrouwen het verder door aan de elf apostelen,
die 't aanvankelijk ook maar wat 'ijdele vrouwenpraat' & 'dom geklets' vonden in Luke 24:1-12
OEVECHAD BASJAVAT LIEFNEI ALOT HASJACHAR BAOE EL-HAKAVER WATEVIYEYNAH ET-HASAMIEM ASJER HEECHINOE WEIEMAHEN OD ACHEEROT; Maar op de eerste dag van de week gingen ze bij 't
ochtendgloren naar het graf met de geurige kruidenolie die ze bereid hadden. Bij het graf aangekomen,
zagen ze echter dat de grote zware sluitsteen voor het graf was weggerold, & toen ze naar binnen gingen,
vonden ze daar het lichaam van de Heer Yesjoea niet meer. Hierdoor raakten ze nu helemaal van streek!
Plotsklaps stonden er ineens twee mannen in stralende gewaden bij hen. Ze werden dan ook door schrik bevangen en sloegen de handen voor hun ogen. De mannen zeiden tegen hen: 'WAAROM ZOEK JE
DE LEVENDE ONDER DE DODEN? HIJ IS HIER NIET MEER, WANT HIJ IS UIT DE DOOD OPGEWEKT! HERINNER
JE WAT HIJ JULLIE GEZEGD HEEFT TOEN HIJ NOG IN GALILEA WAS: DE MENSENZOON MOEST WORDEN UIT-GELEVERD AAN ZONDAARS EN MOEST GEKRUISIGD WORDEN EN OP DE DERDE DAG WEER OPSTAAN!'
Toen herinnerden ze zich zijn woorden. Ze keerden terug van het graf en gingen aan de elf en aan alle anderen vertellen wat er was gebeurd. De vrouwen die het graf bezochten, waren Miryam uit Magdala,
Yochanah, Miryam de moeder van Ya'akov, en nog enkele andere vrouwen die hen vergezelden. Ze ver-telden de apostelen wat er was gebeurd, maar die vonden het maar kletspraat en geloofden hen nog niet
totdat Kefas als de bliksem opstond en naar 't graf rende waar hij zich bukte om te kijken en alleen maar
de linnen doeken zag liggen. Daarop ging hij terug,
vol verwondering over wat er gebeurd was.
Duidelijk kwam zo vervolgens ook
weer [alweer voor de zoveelste
keer] 't ene van
't andere: zo
zie je
maar
...
