Van hart tot hart

Etty Hillesum:
het verstoorde leven ~
"maar 't is niet zo eenvoudig,
zo'n 'stille Stunde'.

Dat wil geleerd worden.

Alle kleinmenselijke rommel & franje zou dan moeten worden weggevaagd vanbinnen.

Er is per slot altijd zo'n hoop onrust voor niks in zo'n klein hoofd
...

Verruimende en bevrijdende gevoelens & gedachten zijn 'r ook wel, maar de rommel is 'r altijd doorheen.

En laat dat dan 't doel zijn van mediteren:
dat je vanbinnen 'n grote ruime vlakte wordt, zonder 't geniepig struikgewas
dat 't uitzicht belemmert.

Dat er zo dus iets van 'g d' in je komt
...
ook iets van 'Liefde'
..."


HN:
"'t Gaat vooral om luisteren:
je hebt 'n veelheid aan woorden gelezen.
Laat je er niet door overweldigen, maar concentreer je liever op dat
ÉNÈ
trekje uit 't verhaal dat jou méér heeft aangesproken dan de rest.
Wie is 't die zo'n boodschap onder woorden brengt? Waarom denk je dat 't iets voor jóu te betekenen heeft?
Blijf je aandacht alleen richten o/d roerselen van jouw hart!
In jouw dagboek kun je met alles terecht: kijk - met aandacht voor wat je voelt - (bv. dìt 'geval' -
zo naar Rembrandts meesterlijke verbeelding v/d parabel van z'n terugkeer
v/d verloren zoon
(dochter).

("Ze staan 'r
alledrie, min of meer,
gekleurd op!"
...

Let op hoe het licht op de scène valt. Leg alles wat je waarneemt vast in 't dagboek.

Hou dàt vast & noteer wat je gehoord hebt bij het luisteren & wat 't licht i/h schilderij jou te zeggen heeft.

Let vooral óók o/d schaduwen & de donkere plekken & schrijf erover in contrast met 't lìcht, duisternis & schaduwen
in jouw eigen leven.

Mensenlevens
bestaan nu eenmaal uit delen:
die oefening eindigt niet o/d punt
van je pen.

Leg 'm maar neer &
ga verder.

Stel je voor
dat je bv. tegenover Yesjoea staat, die jou meer liefheeft dan 'n dochter of zoon, & spreek zonder angst
jouw gedachten & gevoelens uit.

Leg ze voor hem (haar) néér,
zoals je ook zou doen voor 'n zeer vertrouwde & dierbare vriend. Probeer je gevoel & geloof uit te drukken in termen v/h Licht, de duisternis èn de schaduwen
die jij bent tegengekomen.

(Allemaal zijn we immers 'onderweg' zelf als we op één plaats moeten blijven?)

Neem je voor om, ook al is 't misschien pijnlijk, telkens volkomen éérlijk te zijn, in 't vertrouwen dat alles wat jij zegt,
zonder veroordeling & met liefdevol mededogen
zal worden gehoord
...

Blìjf
in alle rust aanwezig
in 't moment.

Zó
spreekt hart
tot hart."