Van een jongen werd niet verwacht ~~~
DAT HIJ VOOR HIJ DE GROTTEN BETRAD IN DE MEESTER DER DIEREN 'GELOOFDE'.
Maar op het hoogtepunt van zijn beproeving moet dit beeld een grote indruk hebben gemaakt.
Misschien wel urenlang had hij zich een weg gezocht door anderhalve kilometer kronkelende gangen, begeleid door 'gezang, geluiden, geschreeuw, lawaai & mysterieuze objecten die van ik-weet-niet-waar naar hen geworpen werden', speciale effecten die 'op een der-gelijke plek gemakkelijk te organiseren waren'!
In het archaïsche denken is er gen concept als het zg. 'bovennatuurlijke', géén brede kloof die het goddelijke en menselijke scheidt.
Als een priester de Mééster der Díeren uitbeeldde door de sacrale regalia van een dierenpele om zich Hern te slaan, werk hij een tijdelijke manifestatie van die goddelijke macht!
De rupturen waren geen uitdrukking van 'geloof', dat in blond vertrouwen moest worden aanvaard. Of zoals de Duitse wetenschapper Walter Burkert stelt, is het zinloos om te zoeken naar een idee of leer ÀCHTER een rite: i/d premoderne wereld was het ritueel geen product van religieuze ideeën, integendeel: de ideeën waren het product v/h ritueel! HOMO RELIGIOSUS is alleen in díe zin pragmatisch: als een ritueel niet langer een diepe overtuiging oproept van de fundamentele waarde v/h myDi-leven, dan raakt het in onbruik?! Maar 20.000 jaar lang zochten de jagers uit de streek hun weg door de gevaarlijke gangen van Trois Frères om hùn mythologie ~ wàt die ook precies inhield ~ tot leventje brengen! Zij moeten het de inspanning waard hebben be-vonden, andere zouden ze het ritueel zonder verdere verplichtingen hebben verworpen.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende