valse romantiek schromelijke overschatting van ...


Citaat:

"HET Gebod
'heb uw naaste lief als uzelf'
is de sterkste afweer van de menselijke agressie
en een uitstekend voorbeeld van
de niet-psychologische wijze waarop
het cultuur-ideaal
optreedt.

HET
gebod kan niet
gerealiseerd worden.
EEN ZO GROTE inflatie van de liefde kan slechts
de waarde van de liefde verlagen,
maar niet haar behoefte
terzijde schuiven."

-

"INFLATIE' &
'verlaging van de liefde',
geen geringe woorden?
Freud noemt het ZO omdat er in DIT soort idealen
geen bevestiging meer schuilt in het individu;
dat moet inleveren.
Hoe sterker ideaal, des te
onbehaaglijker
mens.


~*~


Citaat:

"HOE geweldig hoog
moet de belemmering van agressie in onze maatschappij niet zijn
als de afweer tegen agressie ons even ongelukkig kan maken
als de agressie
zelf?"

-

DUS het wordt
pas ECHT onbehagelijk
als we gaan geloven dat we de naaste moeten liefhebben
als onszelf.

DIE
insnoering verdragen we niet,
moeten we ook niet willen
verdragen.

OOK
niet in de kerk, want DAAR vindt je natuurlijk bij uitstek
een teveel aan collectief ideaal,
aan idealisme.

DAT is
een wat onbehagelijke observatie
die je kunt afleiden uit Freud,
maar wel de
waarheid.

Denk b.v.
aan het homohuwelijk:
het is bevochten ruimte op een oudere moraal,
maar het is bevochten en draagt dus ook
agressie in zich.

Maar dat
willen we niet toegeven
en ZO wordt ideaal (of het nu homohuwelijk is of vrouw in het ambt)
een dekmantel voor ontkende agressie:
je vecht elkaar de kerk uit
voor het goede
doel!?

ZO
scheurde dus reeds
de Anglicaanse Kerk op het punt van homoseksualiteit en liep de Wereldraad van Kerken
grote averij op ...


~*~


DAAROM
toch maar eens nagedacht over het verband tussen insnoering & onbehagen ...

WAT gebeurt er met onszelf
zodra we een ideaal gaan formuleren,
zodra we beginnen
te 'geloven'?

DE EERSTE
die daar grondig over heeft nagedacht is Augustinus,
het spijt me voor de pamfletschrijver
van de predikanten.

We leven dan
in de 'gouden eeuw' van de 'kerkvaders'
waarin de verwachting van een spoedige komst van het Koninkrijk G*ds
heeft plaatsgemaakt voor een verlangen naar de
'eenwording met g d':
de deificatio
('g dwording'knipoog ...

Het is een mystiek verlangen
dat zijn begrippenapparaat vond in het neo-platonisme (Plotinus & Porphyrius).

Dat laatste ging ervan uit
dat het ENE zich volstrekt aan gene zijde
van onze werkelijkheid bevindt en daar dus ook wezenlijk van
verschilt.

Het
openbaarde zich echter
in onze 'werkelijkheid'
in zgn. triaden (drieslagen),
b.v. die van
eeuwigheid-waarheid-liefde.

Augustinus
gebruikte dat materiaal om zijn Drievuldigheidsleer
vorm te geven.

Er is {?}
een g ddelijk 'wezen'
(substantie geheten, wat die ook moge zijn)
dat zich 'openbaart' in de drieslag ['moeder-dochter-wijsheid']
Vader-Zoon-Geest?

Dat betekent,
dat er verschillende manieren zijn
om G D te ...
kennen?


Maar dat neemt niets weg
van de wezenlijke onkenbaarheid
die G D eigen is!

Je kon zeggen
dat je g d herkende in
schepping, verzoening of
liefde.

MAAR 'wie g d was',
DAT moest je maar NIET
willen zeggen?!

het was
een benadering
die ontzettend veel armslag gaf
aan het
denken

~*~


AUGUST
noemde die g ddelijke drieslag,
de 'personen van g d'.
Maar zonder problemen was DIE 'definitie'
ook niet.

Want als
g d verschillende personen was,
kon hij/zij naar believen van rol veranderen
[b.v. van 'rechter' naar 'verzoener'
naar 'bezieler'?]
zonder dat wij ook maar in de verste verte konden bevroeden
wie "HIJ?ZIJ" nu
ECHT was?

Nee,
dat was niet zo.
Eerder was het zo dat je in een persoon g d herkende,
maar dat hij ook altijd 'elders' & 'anders'
g d was.

G ddelijke
'personen'
houden daarom altijd
een VERWIJZING &
VERLANGEN in.

Zij zijn
volkomen vervuld van g d,
maar g d is ook nog
elders ...

personen zijn
tegelijkertijd banden en breuken
verlangen en vervullingmaar van een insnoering van g d
is geen sprake

in
g d
is daarom ook geen
'onbehagen'

~*~

DAT
was bij de mens wel
wat anders

de menselijke persoon
verandert wel degelijk constant van rol
en laveert tussen allerlei
uitersten

de
menselijke persoon
is nauwelijks een eenheid
zoals je in wilsuitingen kunt
zien

ff tijd
voor watanders:
come away with me ~
'don't know why [I didn't come]
'seven years'
'cold cold heart'
'shoot the moon'
'turn me on'
lonestar
I've got to see you again
painter song one flight down nightingale
the long day is [almost] over
[again]:
norah jones ...
'The Nearness Of YOU'
liefdesverdrietverliefdgemeenverwardgaap!
bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
verliefdliefdesverdriet
engel
30 jul 2005 - bewerkt op 15 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende