Elke dag komt er zoveel nieuws op me af dat ik 't niet meer allemaal kan vatten, dus voel ik me
beter thuis bij 't oude vertrouwde als basis om te reageren of iets te beweren: ik kijk door m'n mydibril ...
Schrijf voor m'n plezier & een reactie of vraag zo nu en dan is ook wel leuk als 't maar weer niet teveel is
of te oppervlakkig. Ik heb me nooit zo vreselijk 'mannelijk' gevoeld in wat voor opzicht dan ook en voel me ook vaak ietwat beter thuis bij vrouwen dan bij mannen [als ze maar niet TE muchomacho of kinder-achtig zijn]. Voor mijn gevoel zijn de geslachten allang niet meer te scheiden zoals soms nog wel gebeurt.
Die afgelopen halve eeuw is voorbijgesneld: in aanvang leek alles veel te langzaam te gaan en niet is dat
't tegendeel ~ maar wereldwijd zou het mooi zijn als landen en mensen al die vergissingen die gemaakt zijn in de tussentijd wat meer zouden kunnen 'overslaan'? Al dat lawaai, stof, snelheid, uitbuiting, ziekte!
Ik was altijd al meer een toeschouwer dan een deelnemer, ook al is dat haast niet van elkaar te scheiden.
Van jongsaf heb ik me al een wereldburger gevoeld: als er 'buitenlanders' bij je over de vloer komen en je gaat zelf aan 't zwerven door tientallen landen, dan kijk je vanzelf wel anders tegen de wereld aan ...
Maar in het begin van de jaren zestig was Oud Amsterdam nog een heel andere wereld dan Irminloo en omstreken: ik keek m'n ogen uit langs al die grachten met woonbootjes & ouwe halfvervallen krotten, 't
Leidseplein, Rembrandtplein, A'damse Bosch, de provokelder onder 't huis van Peter Schat, witte plannen & 't anarchisme, burgerdom der klootjesvolkeren, communisten & deformisten, economische rushhours &
financieel gedoe her en der, de godsdienstige sekten, huichelachtige & goedbedoelende hippies, idioten &
jeugdbewegingen, grachtenpanden & de Jordaan, & telkens weer heen en weer via Israel naar India & door
naar Japan, Siberia/Birobeidjan, Moscow, Kiev & Odessa: ik was als 'n liftende herkauwer & sprookjesver-zamelaar die onderweg van alles & nog wat oppikte & in m'n rugzakje stopje totdat de slaapzak helemaal
versleten was & uit elkaar viel, zo nu en dan weer wat verloren onderweg en/of erbijgekregen, stukgelezen
en herkauwd, fijngemalen doorgeslikt of soms ook uitgespuugd onderweg naar morgen & neverneverland.
Het meest indrukwekkend waren vooral ook de oude ruines van duizenden jaren geleden zoals Petra en 't
woestijnstadje Avdat, Ein Geddi & Yericho, Bet Shean & Har Megiddo, Yodfat/Jotapata, Rosh haNikra & heel
Galilea. vooral lopende door de wadi's & over de heuvels & bergen, Banyas, dwars door Turkije & Iran tot
dwars door Afghanistan, Pakistan & India. EN tegelijkertijd de verhalen die je onderweg hoorde & de boe-ken die ik las, altijd een voorraadje ouwe tweedehands pockets dwars door al die woestijnstreken e.d. wil-de woeste vlakten of ouderwetse ommuurde stadjes & dorpen. Nooit stilgestaan bij wat we moesten eten of drinken, altijd wel een slaapplaats binnen of buiten, nieuwsgierige kinderen overal die hun Engels wil-den uitproberen. Delhi, Madras, Kerala, Calcutta, Varanasi, Kashmir. Japanse communes & massasteden.
Ik ben dus eigenlijk al m'n hele leven lang een zwerver gebleven al met al: van jongsaf aan niet echt wil-len 'deugen', hekel aan stropdassen & colberts, officieel gedrag & modieus gedoe, poppenkast & al die uniformen, verschillende petten & tradities: maar wel na-apend al die Katholieke, Orthodoxe & Moslim-liedjes, Arabisch krijgsgezang & Israelische volksliedjes met al die ex-vluchtelingen uit de hele wereld ...
De Bijlmermeer@A'dam ZuidOost begin jaren zeventig met elke dag heipaalgeluiden, wit zand & 't verse groen overal, fietstochten & wandelingen, vader worden & kind zien opgroeien tussen '76 & '88, Buitenvel-dert & de Vale Ouwe & nog 'n paar keer terug naar Israel & alles zien veranderen ten goede & ten kwade!
Op den duur kwam je al die tientallen [honderden?!] nationaliteiten die je onder weg liftend tegenkwam dus ook in de Bijlmer tegen in alle leeftijdsgroepen, ontwikkelingsstadia & mentale sociale staat van zijn.
Anyway: onderweg kwam je ze allemaal tegen in diverse uitdossingen & vermommingen ~ al die verschil-lende soorten mensen van alle leeftijden, kleuren, rassen, volken, klederdrachten & spraak[gebreken] ...
En of je nu echt wilde of niet, je moest jouw eigen liedje meezingen, al luisterend, improviserend & aan-passend in deze of gene taal, ander voedsel & uiteenlopende gebruiken, behuizingen, verlangens en hun
dromen, nachtmerries & visioenen. Waarvan akte, zo nu en dan, met horten en stoten, vallen & opstaan.
