Éva heeft mij, Ádam, méér dan ééns gewaarschuwd ~~
{GUKU33}
Ze
zei: "'n
Gòd die mènsen
tégen elkaar òpzèt,
ìs 'n kwááie!"
Àls twee broers
een hekel aan elkaar kregen, was dàt KWÁÁD!
Wáár kwàm KWÁÁD vàndáán, àls 't níet van g d kwàm? Wàs 'r misschien
wèllicht TÒCH nog 'n 'tweede god' aan 't Wèrk? ÌK raakte in verwarring! Ábèl aka Hevel níet!
Híj wìst àlles zéker èn dááròm klàmpte ik me vàst aan HÈM àlsòf híj dé váder wàs en ÌK dé Zóón?
Ik liep HÈM àchterná in 't Vèld waar hij de schapen hoedde & luisterde naar 'm!
"G D IS GROOT! G d is Groot!" riep hij de hele dag! 'Abel,' zei ik voorzichtig.
'Ik wéét níet òf híj dàt hóórt! Hij is 'n Ìngeving?!'
"MAAR U HÈBT HÈM TÒCH ZÈLF GEZÍEN?"
'Ik heb HÈM vóór me gezien,' zei ik.
'Àls ik m'n ogen dìchtdóe kàn ik van àlles vóór me zíen, 'n bèrg, 'n schaap
& m'n grote teen!' "G d is GRÓÓT! GÒD ÌS GRÓÓT!"
riep Hevel met 't schuim op z'n lippen.
"Híj hééft zích aan u geopenbaard!"
Ik DÀCHT làng ná over dàt Wóórd,
maar ik kòn er geen begrip van maken!
'Maar wàt ìs "geopenbaard", Abel?' vroeg ik hem.
"U hèbt 'n openbaring gehad, waardoor g d openbaar werd!"
'Zó kùn je 't zèggen,' zei ÌK. 'Ìk hèb g d gebaard!' Abel verbleekte.
Hevel züchtte èn schùdde z'n hoofd, waardoor ik begreep dàt ik íets verkéérds gezègd had!?
"G d is groot!" zó schreeuwde hij weer keer op keer almaar wéér! Van SCHRÌK drùkte ìk m'n handen tegen m'n oren!
"WÍJ MÓETEN HÈM NÉDERIG DÍENEN ÈN ÒFFERS BRENGEN!"
tóeterde hij al-weer dwars door m'n handen heen,
"WÀNT ÀNDERS ZÀL ÒNS 'N
GRÓÓT ÒNGELUK
OVERKOMEN!"
Tóen
BEGRÉÉP ik pas goed
dat hij, Hevel, bàng was! Híj
vréésde GOD! Ik herinnerde me m'n eigen angst,
die ik nú zó BESPÒTTELIJK vond dat ik per
ongeluk weer eens
in làchen
úitbarstte!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende