Anyway,
alle vragen
en antwoorden die
we kunnen bedenken lijken
keer op keer ook weer te falen. Ze voldoen voor sommigen onder ons
voor een bepaalde tijd op zekere plaatsen vol van vertrouwen
en tradities in stambijeenkomsten, familiebedrijven, veelkleurige rassen & de meest uiteenlopende volkeren, maar als puntje bij paaltje komt & zusje bij zoontje, dan blijven we steeds weer nieuwe
[en oude] vragen opwerpen & antwoorden formuleren. Vandaag de mydidag plaatsen we
steeds vaker [meer dan ooit?]
vraagtekens bij 'n ooit aan God toebedachte
'almacht, alziendheid, alwetendheid &
alomtegenwoordigheid'!
Is dat bijgeloof eigenlijk wel zo bijbels & waarom klampen we ons nog vaak zo vast aan geijkte formules?
Ik weet niet hoeveel godsdiensten, religies, filosofietjes & ideologische stromingen er her en der nog wel heersen & welke invloed die allemaal uitoefenen op tere kinderzieltjes & alle andere leeftijden, maar als het erop aankomt dan maakt 't niet zo bar veel uit wat men zegt 'aan te hangen' [al of niet 'gelovig' en
'ongelovig', deistisch, theistisch, atheistisch, agnostisch, gnostisch enzovoorts]: het gaat erom wat we er
mee kunnen, willen en zullen gaan doen in ons gewone dagelijks leven tussen geboorte en afscheid ...
Blijkbaar is 'g d' [als 'n soort van 'etiket' voor 't 'bekende/onbekende'] nog volop in 'n proces van wording
verwikkeld, en zal misschien pas 'aan 't einde' [when- & where-ever that might be] 'alles in allen' ietwat
zichtbaarder zijn [vandaar ook al die zeer verschillende zogenaamde 'heiligen' van alle tijden & plaatsen]!
Zijn
[vermoede] 'aanwezigheid'
in de beruchte gekruisigde &
beroemde 'opgewekte' Yehosjoea
laat ons zien hoe 'g d' in dit zo typisch menselijke proces
als 'n lijdende & strijdende 'bondgenoot'
betrokken is
...
Daarnaast
werd 't lijden in deze wereld
[zijn er 'andere' en/of 'meerdere'?]
verbonden met de vrijheid die zo'n g d schenkt
aan mensen die 'hem/haar/het' zelf 'ontworpen' &
'aangekleed' hebben
al eeuwenlang?
Schijnbaar
heeft 'hij/zij/het'
ons niet aan een al of niet imaginair touwtje
als marionetten & grijpt 'g d' niet in als we er weer eens een vreselijke puinhoop van maken
onder wat voor sociopsychologisch parapluutje dan ook: 't kwaad & alle ellende
dat/die we onszelf & elk ander aandoen kun je niet op 'gods conto' laten
schrijven & de vraag naar 't "stomme leed" blijft levensgroot aanwezig:
't lijden & 't leed dat op de ene of andere manier volkomen
verweven is met de natuur in deze zich nog steeds
evolutionair ontwikkelende woeste/geciviliseerde
wereld gemaakt door ontelbare aardbevingen,
vernietigende vulkaanuitbarstingen, zee~
spiegelstijgingen & ~dalingen, over~
stromingen, hongersnoden,
komeet- & meteorieten~
inslagen e.d.
Ook daarin stierven er
al talloze soorten planten, dieren
[& mensen] uit samen met oude & nieuwe ziekte-
verschijnselen, agressieve kannibalen,
noodgedwongen menseneters,
sprookjesfiguren &
kribbebijtertjes
...
Er lijken dus ook steeds weer
oude & nieuwe gevaren [& 'oplossingen'] op te duiken
tussen de o zo menselijke coulissen van ons tijdelijke & plaatselijke wereldtoneel:
't kwaad laat zich gelden als rampspoed die mensen treft bij
natuur- & cultuurgeweld, of als 'noodlot'/toevalstreffers
& trieste samenlopen van onze
omstandigheden.
Domme
pech? Eigen
schuld & dikke
bult? Op 't verkeerde
moment op de verkeerde
plek & wat
'is g d'
dan
...


