Uit & thuis

Uit: PCC's 'Genie of misgeboorte' vooroordelen (zeven) over SP's particularisme ... (141) 't Feit dat hij (ook) op de 8ste dag besneden is, met Wet & Profeten is opgegroeid, zich als jood door de geboorte met G d verbonden voelt & dat hij een farizeeër is: dìt alles maakt zijn particularisme uit. Daarvan kan omwille v/d gastvrijheid of anderszins 'n voortdurende vervreemding plaatsvinden, maar er blíjft 'n kern die uiteindelijk onvervreemdbaar blijkt. Je kunt atheïst worden zoals de joodse New Yorker (zie myDi woensdag 9 juni 2010: ten diepste in de grond van de zaak bij wijze van spreken & schrijven bv.), maar je blijft "'n atheïst geworden jood". Zo kan ook een Rotterdammer nu wel emigreren naar Australia of Canada (wherever), maar hij blijft (ook) die eeuwige Hollander. DÀT is de éne kant v/h centrifugale particularisme: jouw onvervreemdbare identiteit, waarmee je al dan niet gastvrij kunt omgaan.

Want dit is 'n andere kant v/h centrifugaal particularisme. Je kunt die bijzonderheid proberen lòs te laten: je kunt proberen om van je ego te vervreemden ten behoeve v/d gastvrij-heid.

Zoals die vader i/d parabel v/d verloren zoon (zie o.a. Henri Nouwen!) zijn mokkende & ontevreden oudste zoon toevoegt: ' ... alles wat ik heb, is van jou' in Lucky Luke 15:31! Hij stelt zijn huis open voor twee partijen. De oudste & de jongste zoon, Esav & Ya'akov, zo men wil, of Farizeeën & Tollenaars, joden & christenen, ÀLLE volke(re)n! Je opent jouw huis i/d hope 'dat 'r vele kamers zijn'.

Centrifugaal particularisme gaat echter nòg 'n "stapje verder": je zet niet alleen je huis open, maar je gaat zèlf door de voor-deur naar buiten & laat 't àchter je. Zó handelt Sja'oelPaul!

Zèlfs de Tempel, die door Yesjoea 't "huis van m'n vader" wordt genoemd, speelt in ZÍJN theologie & ecclesiologie géén rol van betekenis meer. Hij zoekt de grenzen v/h jodendom op: letterlijk ÈN figuurlijk ......

Wèlke ballast, zo vraagt hij zich af, kan ik uit 't raam van m'n geliefde joodse huis werpen die verhindert dat ik anderen gastvrij kan ont-vangen?

Welnu, men kan àlles 't raam uit werpen, behalve 't huis zèlf: dat is ook de voorwaarde om gastvrij te kunnen zijn, dat men nu niet (helemaal) thuisloos is? Derrida zegt: 'Misschien kan alleen iemand die uit ervaring wéét wat 't is om geen huis te hebben (& geen dak boven je hoofd of onmeesleepbare vrachten bagage), gastvrijheid bieden (of ervaren)?'! Aan díe voorwaarde gaat nu ook nog vooraf dat men wel 'n idéé moet hebben, zoals de diasporajood, wat 't ìs om van je huid beroofd te zijn: om gastvrij te kunnen zijn moet 'r 'n basisidee van 'thuis' zijn. Zonder besef van 'n 'eigen huis & plaats' (hóe vèr ook àchter je gelaten), zonder besef van een eigen identiteit (hoe vaag ook), kan men onmogelijk gastvrij zijn? Overal waar ik ben geweest heeft men mij ook gastvrij ontvangen & m'n geboortehuis heeft altijd opengestaan voor vreemdelingen voor zover ik me herinner (& al woon ik thuis: ik blijf 'n zwerver) ... blozen
23 jan 2012 - bewerkt op 23 jan 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende