Uit het oog uit het hart

Ik weet dat het naïef is om te denken dat mensen waar je een goede band mee hebt dat dat zo blijft, maar toch ergens blijf je het hopen.
Ik ben al een poosje 'verhuisd' naar een ander gezin, daardoor heb ik minder contact met mijn vader en broers.
Toch doet het pijn om te merken dat uit het oog ook echt uit het hart is.
Ik ben paar weken terug 18 jaar geworden en ik heb niets van mn vader en broers gehoord, ze waren mn verjaardag gewoon compleet vergeten. En het stomste is dat mijn moeder die ik al 5 niet heb gezien, me heel trouw appte voor mn verjaardag. Niet alleen waren ze mn verjaardag vergeten ook toen ik mn vader belde dat ik voor havo geslaagd was snapte hij niet waar ik het over had, hij dacht dat ik allang geslaagd was?!

Het geldt niet alleen voor mn vader en broers ook voor verdere familie.
Ik had ooit een hele goed band met oma en tante van vaders kant ook daar heb ik alle lange tijd niets meer van gehoord.
Ook hier is het rare dat de familie van mn moeder waar ik ook al 5 jaar geen contact mee heb wel heel trouw kaarten etc. sturen, maar ook de familie van het gezin waar ik nu woon sturen meer kaarten dan de familie waar ik wel iets/band mee had.

Is het raar of zielig dat het pijn doet?