Uit die confrontatie ...

met het hellenisme kwam toen de apocalyptische literatuur voort - 't woord Apocalyps betekent in 't Grieks Openbaring: deze literatuur bloeide van de tweede eeuw bce/vdj tot de tweede eeuw van onze jaartelling/CE & drukte vooral ook 't joods verlangen uit naar & hope op de hernieuwing van de profetie aan het zg. 'einde der tijden' waarvan elke generatie schrijvers geloofde dat die 'snel' ophanden was!

Dat was 'n periode aan gene zijde van de geschiedenis, wanneer ontzaglijke kosmische krachten 'n verschrikkelijke oorlog zouden voeren, wanneer de wereld der natuur ten prooi zou zijn aan volkomen ontreddering & waarin 'de (gezalfde) verlosser' zou komen, 'n haast boven menselijk 'wezen' dat de definitieve overwinning 'van het goede over het kwade' verzekeren zou?

't Boek Chanoch/Henoch vertelde bijvoorbeeld ook over de 'schutsengelen' die 'De Heer' iedere ochtend begroeten met hun gezang & over 'n 'preëxistente uitverkorene', 'de masjiach' die op de 'laatste dag', de 'dag des oordeels' ook eindelijk 'alle stervelingen zou berechten' ...

Er bestonden meer versies van zulke boekrollen: Dani'el, Jubileeën, Testamenten der Twaalf Aartsvaders, de Dode~Zoutzeerollen etceterara: sommige werden geschreven in de Romeinse tijd - o.a. De Openbaring van AVRAHAM & De Hemelvaart van Mosjeh. Apocalyptische litera-tuur weerspiegelde het lijden van eeuwen vol met bloedvergieten, wanhoop over 't menselijk onvermogen om al dat lijden te beeindigen & een absoluut geloof in 'n wonderbaarlijke, verlossende tussenkomst van 'god'.

Deze literaire stroming, 'n unieke schepping van joden die werden geconfronteerd met het hellenisme & ietwat later met Rome, zou later ook rechtstreeks invloed uitoefenen op de ontwikkeling van de joodse mystiek & op de wereldbeschouwingen der apocalyptische Farizeeën die op 'n dag ook mede 't zg. 'christendom' zouden scheppen & vervolmaken binnen 'afzienbare tijd'.