Uit de trouwverdieping van taal & teken @taalbank.
EEN
TEKEN WAS
OOIT EEN VINGERWIJZING
VAN HET HOGERE:
vaak zijn het geleerde woorden
of leenwoorden waarbij het woordenboek uitgebreide herkomstinformatie vermeldt.
Tòch is de soms vage herkomst van erfwoorden & hun afleidingen minstens zo interessant!
Gewoonlijk hebben die woorden een lange geschiedenis & bovendien zijn er soms interessante dwarsverbanden tussen erf-
woorden & hun afleidingen. Neem bv. 't woordje betekenis!? Meestal verwijst dat naar wat een woord of 'n combinatie
van diverse woorden zeggen wil, de strekking ervan?! Maar in religieuze & spirituele kringen ~ & ook wel in DEZE krant ~ wordt BETEKENIS vaak gebruikt met een meer abstracte, theologische betekenis: ZIN of ZINGEVING. Zó schreef Trouw onlangs over een boek voor 'zoekende protestanten die verlies van betekenis ervaren i/d vorm van geloven die hen vertrouwd is'.
In zo'n zin klinkt betekenis behoorlijk abstract? Toch wordt dit abstracte gebruik van betekenis wel gereflecteerd door de oorsprong van het woord. Betekenis ['STREKKING, ZIN'] komt al sinds het midden v/d 13e eeuw voor in onze taal & is afgeleid v/h werkwoord BETEKENEN welk werkwoord NÒG ouder is {tiende eeuw} & eigenlijk wil zeggen:
'voorzien van 'n teken of van tekens'!? In het Oudnederlands (10e eeuw) had TEKEN de vorm TEIKAN! Díe ei-
klank is bewaardgebleven i/d Duitse woorden ZEICHEN (teken) & ZEIGEN (aanwijzen)! Déze oude taalvorm
vertoont ook verwantschap met 't Griekse woord DEIKUMI (ik wijs aan)?! In oorsprong waren tekens niet
'zomaar' wat [willekeurige] symbolen of letters, maar signalen:
vingerwijzingen van het HOGERE, dus
'goddelijke BOODSCHAPPEN'!
Met dank aan Ton den Boon:
tdb@taalbank.nl vandaag de myDidag woda 19 februari 2014!
VERRUKKELIJK
dit soort stukjes: wat Mor betreft tekent zoiets ook de kern van myDi
letterlijk & figuurlijk ~ zeer diverse mensen van alle leeftijden, rassen, rangen & standen zeggen op HÙN
'eigenwijze' manieren wat hen pleziert, dwarszit, irriteert & blij doet zijn tussen geboorte & dood, ontstaan & vergaan,
bevruchten & verluchten? We gebruiken onze eigen taal op 1001 (& méér) manieren met ontelbare variaties, definities,
invullingen, bijkleuringen & intonaties, fabricaties, deliberaties & onschuld! Ergens daartussenin
ontstaat al nog net min of meer begrip
voor onszelf & elkaar
~~~
'n Soort
van dagelijkse oefening
in verbale Olympische Spelen via woord & daad,
taal & teken, oud & nieuw, langzame & snelle ri-
vieren die willen overdragen al wat ons bezielt, opvalt,
vormt, tegenzit, meevalt & voor 'n tijdje
blijft bezighouden?
KORTOM:
Typisch myDi!

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende