Uit de jaren dertig v/d vorige eeuw: holocaust etc

Thans gaan we naar 'n derden jongen kijken. 't Is 'n tamelijk kwiek uitziend kereltje dat zich niet direct met ons bemoeit, als we binnenkomen, maar rustig bezig blijft met zijn werk aan 'n vrij ingewikkeld weeftoestel. Komen we echter vlak bij hem, dan lacht hij ons vriendelijk toe & is ook wel bereid om te demonstreeren, wat hij eigenlijk doet.

Alleen zegt hij geen woord, terwijl hij ook gesproken woorden niet verstaat: hij is doofstom. Gebaren daarentegen begrijpt hij heel goed, & 't valt op dat z'n gedrag overigens ook vrij normaal is. Deze jongen ken ik al verschillende jaren & 't is met 'n zekere voldoening, dat ik u hem beschrijf, omdat hij door onze behandeling zoo verbazend is vooruit gegaan. Toen we hem leerden kennen, was 't 'n jongetje van 'n jaar of 12, dat veel te klein wad voor z'n leeftijd, & dat 'n groote zwelling had aan z'n hals, 'n z.g.n. struma: hij had 'n erg droge huid & was uitermate traag & langzaam in z'n bewegingen. Schuw van optreden, bemoeide hij zich vrijwel met niemand. Ook bleek hij doof te zijn, terwijl hij maar 'n hoogst enkel woord kon spreken. Hij reageerde wel op gebaren. Bij 'n nauwkeurig onderzoek bleek dat hij moest gerekend worden tot de achterlijke doofstommen: hij kwam toen op 'n school voor buitengewoon onderwijs, waar hij wel ernstig werd gehandicapt door z'n slecht gehoor & niet spreken. Hij leerde echter keurig schrijven & teekenen. Ook in handenarbeid kreeg hij 'n behoorlijke vaardigheid. Opvallend was z'n traagheid & langzame wijze van werken. Ook was hij uitermate driftig: plaagden andere jongens hem ook maar iets, dan kreeg hij complete woede~aanvallen, waarbij hij niets of niemand ontzag! 't Leek alsof hij na zo'n woede~uitbarsting zeer benauwd & kortademig werd. Thuis waren 't vooral z'n eigenzinnigheid & koppigheid, die opvielen. Zoo "wilde" hij sommige kleren niet dragen, & bepaalde spijzen "wilde" hij niet eten. Hij bemoeide zich uit zichzelf bijna niet met andere jongens, zat dikwijls stil voor zich uit te staren, & hij scheen vrijwel voor niets belangstelling te hebben. Ondertusschen nam de zwelling aan z'n hals toe, & werd 'r vooral links 'n groote knobbel in de schildklier voelbaar. Daar z'n geheele uiterlijk steeds meer wees op 'n tekort aan schildklierwerking, besloten we 'n voorzichtige poging te doen, om hem door 't toedienen van gedroogd schapenschildklierpoeder vooruit te brengen. Elken dag kreeg hij nu 's morgens 'n poeder & al zeer spoedig werd verandering merkbaar.

Zonder dat hem iets van deze medicatie bekend was, deelde de klasseonderwijzer mee dat onze jongen zoo levendig werd: hij scheen veel vlugger te worden, terwijl z'n belangstelling i/d klasse geregeld toenam. Van 't medicament werd geen enkel nadeel ondervonden, zoodat de toediening werd voortgezet. De driftbuien werden ook geregeld minder.

Opvallend was ook z'n vluggere wijze van reageeren, terwijl hij meer contact met z'n omgeving trachtte te krijgen.

Men behoefde hem nu niet meer eerst op te zoeken. Ook in lichamelijk opzicht ging hij vooruit: hij ging vrij sterk groeien & werd flinker & steviger. Wanneer ge nu 'n beetje sceptische instelling hebt, dan zult ge opmerken, dat 't succes toch maar matig is: immers 't jongetje was achterlijk & is dat nog! 'n Feit blijft dat z'n toestand aanzienlijk is opgeknapt, terwijl z'n omgeving er stellig van overtuigd is dat ook z'n levensvreugde belangrijk is toegenomen. Met opzet spreken we 'n beetje uitvoerig over dezen jongen, om zoo uit de practijk den invloed te demonstreeren, die sommige medicijnen kunnen hebben op 'n geval van achterlijkheid ..........

Waarschijnlijk hebben we hier te doen met 'n aandoening, die op zeer vroegen leeftijd de schildklier heeft getroffen, waardoor deze niet genoeg meer werkt. De geestelijke verschijnselen die dan optreden zijn vooral 'n algemeene verlangzaming van alle processen als denken, beslissen, het omzetten van deze beslissingen in daden enz. Ook is 't initiatief sterk verminderd. Er is dan meestal wel 'n harmonische ontwikkeling, maar op 'n veel lager niveau dan normaal! In 't algemeen is 't geheugen vrij goed, zoodat, wat eenmaal is opgenomen, wel onthouden wordt. Ook zijn deze kinderen wel aan eenvoudig handwerk te wennen, zoodat ze meestal van buitengewoon onderwijs goed profijt kunnen trekken. Eventjes wil ik nog terugkomen op 't geneesmiddel: hoewel de schildklier 'n grooten invloed kan uitoefenen op de geestelijke eigenschappen van den mensch, kan 't orgaan in z'n werking vrijwel geheel vervangen worden door toevoeren van dierenschildklier of stoffen die hieruit bereid zijn.

't Eenvoudigste & eerstgebruikte praeparaat is dan ook de gedroogde & tot fijn poeder gemaakte schapenschildklier.

Wat nu na meer dan 75 jaar vooral blijft opvallen, zijn de woordkeus van die tijd, de spelling van bepaalde woorden, veranderingen in medicatie/vaccinatie, behandeling etc. Opmerkelijk blijft eveneens dat er ook toentertijd veel meer landen waren die "euthanasie" overwogen & uitvoerden, & dat die wetten & regels 't voorspel bleken te vormen van de daaropvolgende Holocaust/Shoah: 't massaal vernietigen van zieke EN gezonde mensen van alle leeftijden, mannen, vrouwen & kinderen uit alle Europese landen die bezet waren door nazi's, fascisten & collaborerende dictaturen. Nog steeds zijn er soortgelijke misstanden te vinden in talloze landen over de gehele wereld. En 't blijft opmerkelijk dat sommige politieke partijen juist willen bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking t.a.v. 't drinkwater, voedselvoorziening, gezondheidszorg, vaccinaties, scholing & werkgelegenheid onder 't populistische mom van "ons eigen volk eerst" & ook wel "dat is hun eigen schuld, dikke bult" & meer van dergelijke smoesjes die er blijkbaar altijd weer ingaan als zoete koek bij simplistische figuren uit alle rangen & standen?