Twin towers, wet towels, tiny men & great women!?!

Volgens
sommigen is
dat zeker wel
het geval!

Ze kunnen daarvoor
i/d eerste plaats wijzen op de proloog
van 't euangelium van Yochanan, waar de z.g. Logos
als "G d" naast "G d de Vader" beschreven wordt in hoogvliegende termen:
door die Logos is alles ontstaan, zo schrijft de vierde euangelist {1:1-3}
[geen wonder: mensen zijn dat gaan verwoorden in de loop van duizenden jaren
als 'g d' naar ons beeld & gelijkenis ~ onze woorden & begrippen
als 'g ds eigen woord'!]?

Daarmee werd 'g ds logos',
overigens volgens 'n reeds bestaande joodse traditie,
tot 'schepper van de wereld'.

Leven we ons wat meer in zo'n voorstelling in,
dan zou het bijzonder vreemd zijn als een schepsel,
ook al is het 't allereerste & allerhoogste schepsel, zelf tot "Schepper" werd!
We wilden zo graag 't naadje v/d kous weten dat we 'het' wel
onder woorden 'moesten' brengen
als 'eerste oorzaak'
& 'start'?

Al eerder & vaker
kwam in myDi aan 't licht
dat die Logos, die in Yehosjoea haNatsri aka haMasjiach 'vlees
is geworden', daar in feite gelijkgesteld werd met "DE HEER", de "G d van Yisraeel"?!
Niet alleen maar bij Yochanan, maar ook al zo'n 50 {?} jaar daarvoor &
10/20 jaar na 'de Kruisiging', bij Sjapo {SjaulPaul} e.d.
& i/d synoptische euangelies bleek Yesjoea
als "DE HEER" te worden
beschouwd!

We hebben hier
dan dus ook te maken met een zeer oude joodse visie op Yesjoe
'van rond het jaar 0'? De cirkel werd rond [ovaal] door eerst 'g d te scheppen' in woord & daad
als de 'oorzaak van alle dingen' & daarna 'g d vlees te laten worden onder ons':
in 't begin laten we 'g d' de mens 'scheppen' & na verloop van 'n paar
duizend jaar is 'g d dan tot ons gekomen
als mens'!

De modalisten
concludeerden hieruit dat "G d de Vader",
die zij als de HEER beschouwden, in JC 'mens geworden was'.
In 't euangelie van Yochanan werd echter een onderscheid gemaakt tussen Yesjoea als 'de Logos'
& 'de Heer' enerzijds, en "G d de Vader" anderzijds: er is daar expliciet sprake van 'g d de logos'
naast 'g d de vader'.

Niets wijst erop
dat die logos volgens YOH eigenlijk 'n schepsel is?
Dit concludeert Arius 'n paar generaties later dan ook niet uit 't euangelie van Yochanan,
maar uit Spreuken 8:22! We zagen [eerder & vaker] dat 't in de tweede & derde eeuw
in 't katholieke christendom gangbaar was geworden,
om dit onderscheid tussen 'G d de Vader' &
'G d de Logos'
te maken.

Dit
riep de
'heidense' kritiek op
dat 'christenen dus in twee goden geloofden'.
Origenes heeft nu voor dit probleem 'n oplossing voorgesteld,
die inhield dat 'g d zijn zoon eeuwig verwekt'. Alweer 'n cirkelredenatie waarin de mens
g d aanneemt als oorspronkelijke oorzaak &
g d mens laat worden
in aanvang.

Zo wilde "O"
recht doen aan 'g ds eenheid' ~
'de zoon was immers eeuwig [als 'een onzer'] de zoon v/d vader',
en dus zijn zij "EEN" ~ & aan 't onderscheid tussen 'de vader & de zoon'.
In onze 'eigen tijd' komt Origenes' voorstel ietwat vervreemdend over:
toch kan worden vastgesteld dat de opstellers v/d geloofsbelijdenis van Nicea
hebben geprobeerd, om zowel aan 'dat onderscheid in G d
als aan G ds eenheid'
recht te doen?

Afgezien
v/d termen
die zij hiervoor hebben gebruikt
[alles verandert!], staan zij hiermee in 'n oude joodse traditie
van 'logos-theologie'. Hiermee is niet historisch aangetoond dat "JC" zichzelf
als 'de eeuwige zoon v. g d' &
als 'de HEER' heeft
beschouwd.

Weliswaar
wijzen allerlei getuigenissen
uit de evangelies hierop, maar 't
is onvermijdelijk dat die getuigenissen
{sterk} zijn gekleurd door 't eigentijdese geloof
van Yehosjoea's volgelingen na
zijn dood & 'verschijningen'!

'T is waar:
Yesjoea had stellig 'n hoog
roepings- & zendingsbewustzijn
en kan hij zichzelf als 'de unieke zoon van g d'
hebben beschouwd, maar daarmee is nog niet automatisch gelijk
ook bewezen dat hij zichzelf als 'de tweede persoon
v/d drievoudige g d'
beschouwde?!

Wel kunnen we zo
[voorlopig] concluderen dat Yesjoe zelf
[waarschijnlijk] alle aanleiding heeft gegeven
tot deze verheven visie
op zichzelf!

Maar
omdat we
geen directe getuigenissen van hem hebben,
kan die vraag naar JC's visie op zichzelf op grond van historische argumenten
niet sluitend worden
beantwoord.

Ik zie
al die theologie
dus nog steeds als
'de tijdelijke verpakking'
van 'n eeuwige
boodschap.

Net zo min
kunnen we uit het voorgaande
bijbels-theologische & dogma-historische overzicht
zomaar concluderen dat achteraf, na JC's aardse leven,
overduidelijk is gebleken dat hij de 'vleesgeworden' Logos
& de 'eeuwige zoon van g d' is?

In historisch opzicht
kunnen we alleen maar vaststellen
dat deze visie, die o.a. is verwoord i/d geloofsbelijdenis van Nicea,
'in een oude traditie' staat!

De inhoud
van die traditie
kan men accepteren of niet ~
't is & blijft 'n kwestie van ons
'geloof', & over geloof kan
[men niet twisten?]
'theologisch worden
nagedacht'
...

Wel
kunnen we
langs historische weg
aantonen dat die theologische
opvattingen oude, zelfs
joodse, wortels
hebben.