tutti frutti memoradebilia psychedelicatessen e.d.


Geen idee waarom & hoe?

Gisteravond
was de Nationale Bijbeltest: ik had vier foutjes & 9,3 als eindcijfer na 36 vreselijk grappige vragen en antwoorden! Op de grenzen van heidendom en christendom liggen
bijbelquizzen!!

De scheppingen
van de hemelen & de aarde uit licht en geest. De tuin van Eden & g ds menselijke beeld [m/v/k]
als Adam & Ewa met hun zonen Abel, Kajien, Set & dochters? Henoch, Lamech & brons~ & ijzersmeden, torenbouwers & -bewoners. Enosj, Ada & Silla, tentbewoners & dorpelingen, stedenbouwers & zondvloeden tot en met de apocalyptische gevolgen van 't een & ander & alles wat daar 'tussenin' zit.

Aarde & Leven kregen kinderen!

Ad mea-we'esriem,
tot 120 jaar, de leeftijd die Mosjeh bereikte: ook nu nog wordt 'n doodenkele bejaarde nog
wel eens 111? Je kunt het elkaar toewensen, maar de vraag is wat er dan nog van je leven over is gebleven?!

Hoe aardig om iemand 't spreekwoordelijke lange leven te wensen van de grootste profeet die 't Jodendom tot
nu toe kende & wil kennen
{zie DEUT/Devariem 34:10}:

Eeleh hadevariem asjer dibar Mosjeh el-kol-Yisra-
eel be'eever haYardeen bamidbar ba'aravah moel Soef, bein-Paran oevein-Tofel weLavan weChatserot weDie
Zahav: achar asar yom meChoreev derech Har-Seier ad Kadesj Barnea
Nooit meer heeft Yisraeel 'n profeet
gekend als Mosjeh, met wie [yhwh] de eeuwig komende aanwezige 'wordende ook in ons' ZO vertrouwelijk omging ['tot Yehosjoea']! Van alles wat Mosjehs krachtige hand verrichtte & v/d daden waarmee hij alom gezag inboezemde, is heel Yisraeel getuige geweest
[& Yesjoea de 'samenballing']!

Die 120 jaar wordt genoemd in het
laatste hoofdstuk van Deuteronomium/Devariem. 't Feit dat in dat laatste v/d Pentateuch [eerste vijf boeken]
over de dood van Mosjeh wordt verhaald, heeft al vroeg i/d joodse geschiedenis aanleiding gegeven tot heel wat debat. Als Mosjeh de auteur is van 'die vijf eerste boeken' [weliswaar als schrijver in dienst van 'n dicteren-
de G d, maar toch ...],
hoe kan het dan dat hij zijn eigen dood en graf beschrijft?

I/d 19de eeuw was deze ongerijmdheid een v/d argumenten voor de stelling dat deze Pentateuch toch 'maar' mensenwerk was, en minder
"Openbaring" dan 'de gelovigen' plachten te denken. Over
HOE
Mosjeh stierf, wordt niets verteld in 't bijbelboek: hij zegent 12 v/d 13 stammen [de stam van Sjimon wordt niet genoemd], maar over een afscheid van z'n vrouw Tsipporah {'vogeltje'}, van zijn kinderen, of zelfs maar van z'n moeder geen woord! Zij verloor
al twee kinderen, Miryam & Aharon, & nu gaat zij haar derde kind overleven?

Maar in Deut niets daarover: in
de Midrasj, de verhalende uitleg, wordt verteld dat Mosjeh stierf door een 'kus van g d': de Eeuwig Komende
zeld neemt hem mee naar 'de andere wereld'. Wat Deut wel vertelt is dat G d zelf z'n dienaar begroef: een
opmerkelijk beeld!

Maar waar is dat graf?

"In de vallei van Moav, tegenover Beth Peor"!

Dat is te weinig info.

'n Bedevaartplaats kan men zo van Mosjehs graf niet maken: men kan er geen tent, tempel, synagoge of kerk, kathedraal, moskee of enig ander 'gebedshuis' neerzetten. Mosjehs graf is geen plek voor meditatie of gebed, maar ook geen toeristenattractie met souveniertjes & tutti frutti! "G d zelf" heeft voorkomen dat
er een marktplaats voor Mosjehmemora[de]bilia kon ontstaan
met bijgelovigheden &
psychedelicatessen
...

Dus geen beeldjes, placemats, koffie~ & theemokken, heilige sleutelhangers, toffe T~shirts, nationale vlag-
getjes, sadistische sandalen, tuttige tassen of loffelijke levenselixers met de gefantaseerde kop v/d profeet
erop ~ aan te schaffen bij een plaatselijke
heel~ & halfcriminele hoerecava onderstebovenwereld middenstand, die elk ander de hersens inslaat over mogelijke klandizie, massale omwandelingen en de elkaar vertrappende heilige witgedoekte hordenlopers om zwarte stenen, rokende brandofferaltaars, geheime dienstcamera's
...

Mosjeh heeft ook niet zelf,
zoals alle grote leiders meestal doen, een [graf]monument voor zichzelf laten maken [net zomin als Yesjoe]: zijn dood was hem 'aangekondigd', hij had daar dus opdracht toe kunnen geven, maar deed het niet. Een leider zonder ego. Kom daar maar eens om! Dan toch maar liever 'n weer-
kerende gezamenlijke herdenkingsmaaltijd als Pesach/pasen &
al die andere herinneringsdagen
per jaar
...

Uiteindelijk gaat het nu niet meer om al die verpakkingen, maar om de inhoud. Niet 't symbool, maar de daad
...
blozen
engel
cool!
29 okt 2008 - bewerkt op 29 okt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende