Tussen van Dittum & van Dattum ligt van Wattum ...

Wat
de oerknal
veroorzaakte of oerkrimp
zal veroorzaken weten we niet,
net zo min als de redenen
van ons eigen doen
en laten!

In hoeverre ligt iets vast of is het toeval?

's Morgens sta ik meestal vroeg op en 's avonds ga ik meestal laat slapen als ik moe ben.

Is het mijn lichaam dat dit veroorzaakt of is het mijn geest die kiest?
Waar liggen de grenzen tussen onze eigen [veronderstelde] 'vrije wil' en de actuele daad die we stellen op grond van biologische, hormonale, sociale & 'toevallige aansporingen'?

Waarom lijkt soms de ene kant te 'overheersen' & waarom anders 'de andere'?

Vroeger nam men aan, naar het schijnt.
dat alles wat we doen en laten werd veroorzaakt door goden & godinnen,
geesten, engelen en de duivel{s}?

Tegenwoordig
hebben velen de overtuiging dat we zelf vrij zijn om te kiezen
en te delen
...

In de grond van de zaak
'weten we 't niet',
maar plakken er wel etiketten op
zo nu & dan.

Er is altijd wel 'iets'
dat ons aandringt tot het een en ander:
wie dorst heeft drinkt, wie honger heeft eet,
wie moe is gaat slapen & wie seksuele bevrediging zoekt gaat, al of niet 'bewust',
op zoek naar orgasme.

Op een bepaald moment
bevruchtte een zaadcel een eicel: negen maanden lang kan er van alles plaats
vinden in de moederschoot & ook daarna kan er van alles & nog wat goed & fout gaan
om allerlei redenen die 'bewust' gebeuren of 'onbewust'
worden 'veroorzaakt'.

Vroeger dacht men zodoende aan 'n almachtige
& alwetende 'god' [of 'n duivel als het 'fout' ging]!? Beide zijden vormen nog steeds de uitersten
van ons keuzepotentieel: aan de ene kant gezondheid, goedheid, gemeenschap & gezelligheid,
aan de andere ziekte, kwaadheid, eenzaamheid & depressie.

Het zijn natuurwetten die ons bestaan regeren van ons ontstaan tot ons vergaan.

Daartussenin menen we bepaalde marges te hebben die we vrije keuze plegen te noemen.
Duidelijk is wel dat primitief leven totaal vastligt en dat 'hoger' leven bestaat uit een complex samenstel van keuzemomenten op grond van 'n bepaald wereldbeeld, ons geweten, verantwoordelijheid,
fantasie & 'kennis van zaken'?

Agnosten & atheisten 'slaan er een slag naar'
& zogenaamde gelovigen of gnostici gaan a/d haal met 'g dsbeelden',
filosofische veronderstellingen & bepaalde
invloeden van omstandigheden
...

De vraag blijft dus nog steeds:
hoe onze hersenen & zenuwen als biologische objecten die natuurwetten volgen,
plaats kunnen geven aan de suggestie van vrijheid
binnen die materie!

Stof en/of geest: that's a question.
Te zijn wat we zijn op grond van door natuurwetten gedicteerde werkelijkheden,
of uiting geven aan ons vermoeden van vrijheid, invloed, min of meer bewuste 'vervolmaking'?
Waar komt onze intuitie vandaan? Wie of wat beslist over onze aandrang & keuzevrijheid?
Waar liggen de borderlines tussen onze aandrang & 'de uiteindelijke keuzes die we maken':
hoe benoemen we die processen
& die samenhang?

Is alles wat gebeurt 'vastgelegd',
gedetermineerd, onvrijwillig & dwangmatig of hebben we een bepaalde mate van vrije overweging, keuzemogelijkheden, 'vrijheid' & zelfstandigheid?

Het lijkt me toe,
dat duivels meer staat voor wat al volkomen vastligt,
en dat 'g d' veel meer 'het onbekende' omschrijft.

Het
lichaam lijkt
vastgebonden aan vooraf
bepaalde 'zekerheden', terwijl
'de geest' toch veel
meer vrijheid
bezield
...

Voorlopig
is dat nog voor de meesten van ons
een onontwarbare knoop
die we zo nu en dan
tegenkomen.

Vroeger
heette dat ook wel
in de 'tale kana'ans'
'n 'verhard hart' tegenover een vrije geest
die in ons kan blijven groeien
en bloeien?

Al
onze bewegingen
van lichaam en geest komen voort uit dit samenspel van
aandrang & waardering: 't "vleesch" is ons instinct dat meestal drang-
& dwangmatig aanzet
tot overleven.

"De geest"
is veel meer het domein van een go{e}dheid
die onder zekere omstandigheden
tot bloei kan komen
...

De hersens,
ons zenuwgestel, blijft
tot op zekere hoogte als 'de paradijstuin' met alle potenties in zich,
en 'het hemelse g dsrijk' is als het ware onze benaming van wat we er tegenkomen
om 'onderhoud' te plegen & bepaalde onwikkelingen te begeleiden,
te koesteren, samen te delen
& in evenwicht
te houden.

Ooit
plachten we
zo'n summum van potentie
ook wel aan te duiden als 'de ziel': 't geestelijk 'orgaan'
dat uit kan stijgen boven 't puur stoffelijke,
biologisch gedetermineerde van 'n
'normaal' zoogdieren~
bestaan
...

Vandaar ook
dat we 'het' ethiek,
geweten, 'g ds geest' e.d. willen noemen:
't mogelijk uitzetten van een koers die ons 'verder' voert dan alleen maar
'eten, drinken &
vrolijk zijn'?

Zo
ontwerpen we
eventueel onze 'plannen',
ligt 't vormen van 'eigen' overtuigingen binnen ons bereik,
zijn we in staat om de juiste middelen te kunnen hanteren
zonder dat we 'het doel' echt kennen
& doorgronden!

Het blijft
een teer onderwerp
dat je niet voorzichtig genoeg kunt benaderen,
herhaaldelijk beluisteren, anders bezien, zorgvuldig overwegen,
met omzichtigheid behandelen & 'in evenwicht houden' om het niet
zoals 'al het andere' achteloos weg
te werpen, achter ons te laten,
te verontachtzamen of
bot te ontkennen,
te bestrijden &
te vernietigen.

Waar
halen we
al onze zelfbeelden
vandaan? Wat heeft er plaatsgevonden
gedurende onze bevruchting, opvoeding, groei,
leerprocessen, teleurstellingen
& 'genot'?

Ons
menszijn is
niet alleen meer
iets dat volkomen vastligt,
geketend aan oeroude rotsen met boeien van eigen maaksel,
maar tegenwoordig vooral ook steeds meer 'n bewustwording van mogelijkheden,
bevrijding van roestige ketenen & de verlossing van 'de mens'
uit gevangenschap, dwangmatigheid,
zinloze herhalingen
& troosteloze
gekte.