tussen toen, nu, straks & later


Sommigen spreken van de 'mozaische onderscheiding': die van waar en vals, van die ene echte g d en de
vele afgoden. Sindsdien moeten sinds de afgelopen drieduizend jaar die valse goden bestreden worden & ook hun uiteenlopende aanhangers. Ziehier [volgens hen] de oorsprong van het religieuze geweld dat het
jodendom, 't christendom & de islam, alledrie loten aan die mozaische stam, doortrekt. Wat deze religies nu dan ook vooral kenmerkt [in hun ogen]: de semantiek v/d onderscheiding, de breuk en afgrenzingen.

Van de bekering ook, niet eens zozeer als vrije keus, maar meer als verplichte beslissing & dus ook van 't
vaak daarmee gepaard gaande geweld. In hun woorden: geweld is de prijs van het monotheisme v/d ene!

Het zit hen blijkbaar dwars dat Egypte ['t 'slavenhuis'] in de bijbel synoniem staat voor 't despotisme & de
slavernij. Dat probleem kennen ook de Egyptische christenen, maar zij lossen dat op door te zeggen dat Egypte "the second holy land in the world" is, omdat Yehosjoea ook in Egypte is geweest? Maar dat helpt
critici niet zo bar veel verder: die mozaische onderscheding roept in hun besef niet alleen maar geweld op
tegenover aanhangers van [alle] andere religies, maar demoniseert ook een oeroude, hoogstaande cul-tuur waar onze westerse samenleving nog steeds veel aan te danken heeft! Eerherstel wordt gevraagd er voor Egypte gevraagd, net als voor Grieken en Romeinen? Is dat oude Egypte dan niet een piramidale sa-menleving met de ene faraonische godenzoon aan de top, onnavolgbaar, onaantastbaar vanwege zijn zo-genaamde goddelijke afkomst & status?

We zullen zien [misschien]: eerst even de Leegte!
28 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende