Tussen neus & lippen {snottebellen en snuifdozen}?



Mensen
zijn eigenlijk
'n soort omvormers,
nijvere transformatoren, drukke katalysators,
'engelen/duivels' [zo noemde men 't vroeger]?
Onze aanwezigheid werkt net als alle andere planten &
dieren waaruit we zijn voortgekomen veranderend,
regulerend, aanpassend, vervolmakend,
verontrustend, plussend
& minnend.

Vandaar ook
onze gezamelijke
zoekprojecten naar de zin
en het doel van dit alles wat zich afspeelt rondom & binnenin ons.
Waren we vroeger nog allemaal binnenlanders die voortleefden binnen hun eigen clan
qua huidskleur, nestgeur, tradities, rituelen & talloze merkwaardigheden,
tegenwoordig loopt alles & iedereen dwars door elkaar en dat
veroorzaakt naar 't schijnt nogal eens
wat extra grote leef~
probleemptjes?!

Daarom
houden we
ook al die lezingen
over "geloven in 'n nieuw wij" om ietwat meer
interreligieuze bindingen aan te kunnen gaan:
tijden van crisis zijn ook altijd weer opnieuw broedplaatsen voor iets nieuws.
Op dit moment beleven we [naar men zegt] 'n behoorlijke crisis:
niet alleen maar vanwege de leegloop van de kerken
maar ook de schandalen van 't misbruik door
geestelijken [& allerlei andere huichelende
machtsdragers] die het nieuws beheersen.
Professionele oplichters, gestoorde weg~
piraten, sporthooligans en de andere
schijnbaar eindeloze reeksen herrie-
schoppers, hijgende stalkers,
hippe huppelkutjes
& loverboys.

Te rijke figuren
gooien van alles en nog wat weg
terwijl te armen het uit
vuilnisbakken vissen
bij de vleet.

Aan de ene kant
de te nijvere delvers
naar allerlei uiteenlopende grondstoffen
compleet met uitbreidende olievlekken, talloze doordraaiproducties en
vervuilende restanten in ontzaglijke hoeveelheden,
en aan de andere kant de lijders onder
watergebrek, voedseltekorten, vrouwen-
handel, kindermisbruik, grootschalig
uitbuiten van planten,
dieren en
mensen
...

De vraag is nu:
wat willen we dan wel voor de toekomst?
Allemaal in 'eenzelfde god geloven' is net zo min
mogelijk als eindeloos achterdochtig afkraken,
waanzinnig blijven wantrouwen &
grenzeloos blijven
opsplitsen
...

De antwoorden
van vroeger voldoen voor steeds meer mensen niet meer
& daarom is er behoefte aan 'n "nieuw wij-gevoel"! 't Instituut kerk
[& de ouderwetse parlementaire democratie?] zoals 't is, heeft waarschijnlijk
z'n langste tijd gehad. Waar we vroeger verondersteld werden op straffe des doods
[e.d.] onze mond te houden & braaf te blijven gehoorzamen aan potentaten groot en klein,
zijn we nu allemaal bezig ons zegje te doen, kakafonisch massaal te juichen, gillen,
brullen, schreeuwen, protesteren &
van alles & nog wat
te beweren.

't Moet dus
omgevormd, getransformeerd,
vernieuwd & 'herboren' worden in een gezamenlijk zoekproces
waarin mensen elkaar vertellen wat we willen behouden in onze tradities &
wat we liever willen achterlaten omdat we er bang voor zijn geworden &
op zoek blijven naar wat ons nu wel echt inspireert!
Waar ik bang voor ben? Dat we ons niet
verbinden maar eindeloos alsmaar
telkens naar zondebokken blijven
zoeken & ons terugtrekken op
eigen erf [compleet met elec-
tronische beveiligingen,
alarminstallaties, hoge
hekken tegen alle
mogelijke & on-
mogelijke gekken,
bekkentrekkers & verwarde
drugsverslaafden aan van alles & nog wat
die in hun geestelijke armoede & sociale isolatie
naarstig op zoek zijn naar & in de
afvalproducten van
de te rijken]!

Wat
mij inspireert,
dat is vooral ook [nog steeds]
't christelijke visioen van 't "hemels g dsrijk": het goede
leven voor ALLEN! Is 't niet onderhand tijd
om 't begrip 'katholieken' te verbreden
& echt inhoud te geven?

Katholieken
[ketters, protestanten,
gereformeerden, hervormden, verlichters,
moslims, hindoes, boeddhisten, 'andersdenkenden'
& al die andere secularistischer heilbrengers] zijn vaak nog
TE gewend om de antwoorden van 't "bevoegde gezag" af te wachten,
terwijl we nu toch echt zelf moeten leren zeggen wat we willen, door zelf netwerken
te vormen met mensen van goede wil, & over de muren van 't eigen geloof
[of ongeloof] heen te kijken & samen op zoek te gaan
naar nieuwe antwoorden en daarbij het zelfoplossend
& verbindend vermogen van mensen
ietwat meer te blijven
stimuleren
...

Have
a nice day &
maak er maar
weer wat van
asjekan.

Doe
maar mee
op je eigen wijze
[met mate], kalmaan,
dan breekt 't lijntje niet:
voorzichtigheid is de moeder
v/d porcelijnkast, vaders hoge bomen
vangen veel wind & de appeltjes van oranje
vallen meestal niet ver v/d boom ~ oost, west, noord,
zuid & thuis is 't ook niet altijd alles, maar
je moet nu eenmaal roeien met
de riemen die je hebt om niet
teveel steken meer
te laten
vallen
...


Neem
jezelf niet
zo vreselijk serieus.

Levenskunst is nu eenmaal
een spirituele weg: leven is een kunst
die je kunt leren, bijvoorbeeld van oude spirituele tradities.

Overdruk en naargeestige dwang leveren niets op hebben we ontdekt:
wie zichzelf overvraagt, die staat zichzelf [en anderen] in de weg.

Levenskunst is ook goed met jezelf omgaan, doen wat goed is
voor je lichaam en je ziel: wees wie je bent, maar cirkel niet
steeds weer om je eigen ego ~ beeld je niets in en
neem jezelf niet zo bloedserieus als voorheen.

De belangrijkste tocht in het leven is die
naar onszelf, naar wat wij ten diepste
zijn & dan kun je zelfs gelukkig zijn
op moeilijke momenten ~ levens-
geluk is dat je nu vindt
dat je er ook mag
zijn, ook met
je slechte
kanten
...

engel
Van
die dingen
'sammasegge'
[weetjewel!]?
blozen
knipoog
cool!
06 mei 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende