tussen je oren & achter je ogen: zand & watervloed




Wat is nou 5000 jaar? Bijvoorbeeld de volgende spreuk: 'Wijze woorden zijn zeldzamer dan edelstenen, en toch hoor je ze van arme slavinnen die draaien aan de molensteen.' Omdat Egyptenaren ooit zo wijs en machtig waren, heeft hun rijk ook langer standgehouden. Langer dan welk ander rijk dan ook: bijna 3000 jaar lang. En zoals ze hun lijken zorgvuldig trachtten te bewaren, zodat ze niet zouden vergaan, zo hebben ze in de loop van al die duizenden jaren ook hun oude zeden en gebruiken in acht genomen. Hun priesters letter goed op dat de kinderen niet iets deden wat de vaders niet gedaan hadden: alles wat oud was, werd heilig door hen verklaard. Elk detail uitgehouwen in steen is precies goed te zien: hoe ze aan de Nijl met hun grote netten eenden vangen, hoe ze roeien en met lange speren vissen, hoe ze het water voor hun akkers in kanalen aan 't pompen zijn, hoe ze koeien & geiten de wei in drijven, hoe ze het graan dorsen & brood bakken, hoe ze schoenen en kleren maken, hoe ze hun glas blazen en hoe ze bakstenen maakten en hun Huizen bouwden. Maar ook zie je dat de meisjes met een bal spelen en op de fluit spelen, hoe de mannen ten oorlog trekken en vreemde volken, zoals negers & noorderlingen, gevangennemen en mee naar huis brengen in triomftochten ...

In de graven van vooraanstaande Egyptenaren is te zien dat er ook toen al vreemde gezantschappen langskomen en hun schatten meebrengen, & dat hun koning farao zijn trouwe ministers onderscheidingen geeft. Je ziet de gestorvenen voor al die godenbeelden zitten en met opgeheven han-den bidden, je ziet ze thuis bij feestmaaltijden, waar men zingt bij harpmuziek en waar acrobaten hun capriolen uithalen. Behalve al die bonte af-beeldingen zijn er vaak ook nog tekeningetjes te herkennen van uilen, mannetjes, vlaggetjes, bloemen, tenten, kevers & kruiken, maar ook van zigzaglijnen en spiralen, die vlak naast elkaar zijn getekend. Dat zijn niet alleen maar tekeningen meer: dat is hun schrift, hiërogliefen genaamd -
heilige tekens. Egyptenaren waren zo trots op hun nieuwe kunstvorm, het schrijven, dat ze het beroep van schrijver het hoogst achtten van alle beroepen en het schrijven zelf bijna als iets heiligs beschouwden. Het heeft in onze ogen wel iets weg van het oplossen van rebussen: symbolen die door tijd en ruimte heen tot ons spreken over datgene wat men toen voor waardevol hield en beschrijft hoe men iets deed & ook waarom ...

In feite doen de mydibijbelverhaaltjes iets dergelijks en wij zelf ook als we beschrijven wat ons bezielt en blijft bezighouden zo nu en dan ...
02 sep 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende