Desalniettemin
ging 't
wel ergens over:
HK & kornuiten
gaan wel 'n tikkeltje te snel
als zij 'mythologie' & 'geen drager van info over 'n "Andere Wereld"'
helemaal met elkaar
gelijkstellen.
Die
schrijvers
van de vroegste mythologieen,
waar de mydibijbel [met al z'n verschillende uiteenlopende
verhaaltjes over van alles en nog wat]
er dus ook duidelijk een van is,
hebben toentertijd al opgemerkt & doorzien
dat voor hen hun wereld
NIET
die 'zinledige chaos' was, waar
OHMK
e.d. haar soms voor
lijken te houden, maar dar er
ACHTER
die ogenschijnlijk zinledige chaos
een werkelijkheid te peilen was
die de chaos samenhield
en zelfs ook nog eens {zo nu & dan}
positief duidde.
Die
'zinledige chaos' blijkt
aldus
GEEN
allesvernietigende
'zwartgatige' vreselijk hatelijke beangstigende afgrond te zijn,
maar draagt
en wordt gedragen
en vraagt om bevestiging
door wie er deel van [willen] uitmaken.
Ook theologen als bijvoorbeeld Paul Tillich &
Dietrich Bonhoeffer o.a. hebben daar uiterst behartenswaardige
analyses aan
gewijd?
Maar
hoe breng je die grond
onder de voor ieder waarneembare werkelijkheid
nu adequaat ter sprake in
'n magisch beleefde
wereld? Hoe brachten ook 'figuren'
als Sergeant Pepper/arry Potter bijvoorbeeld in hun
'time & space' hun 'werkelijkheid' tot leven,
vibreren & epibreren?
Dat
KAN
niet anders dan
in vertellingen, in mythologieen die praktisch geheel bepaald worden
door de magische context van die tijd & plaats waarin ze ontstaan
& 'verdergaan' in 'heelal & eeuwigheid' als min of meer
'zinvol' ervaren voorlopige 'paadjes'
& al die daarbij behorende praatjes
die wel of niet allerlei gaatjes
vullen van nooddruftigen
& behoeftigen?
Daarmee zijn het dus
NIET
in de allereerste plaats zomaar wat vrijblijvende bedenksels
to make sense of it op de bonnefooi
& toevalligerwijze naar voren gebracht
door dezen en genen,
maar eerder pogingen om door hen aangetroffen zin
onder [hun] woorden te brengen!
Om die aangetroffen zin
nu uit een bepaalde mythologische taal in een andere, onttoverde, taal om te zetten,
vraagt dan ook werkelijk lees- & 'inlegkunst'.
In feite doen alle mydiertjes juist elke dag precies
DAT:
we proberen alleen en/of samen
onder woorden te gaan brengen wat ons bezielt,
waar we warm voor lopen & koud van worden,
wat aanspreekt & afstoot,
verlichting brengt &
verduistering?!
Primo Levi beschrijft in zijn boek "Het respijt" hoe 'n
medekampbewoner, nagenoeg analfabeet, de hele dag boeken 'leest' door hele bladzijden lang
al die letters tot woorden te breien en die voor zich uit te mompelen.
Zonder echt talen te kennen 'leest' hij zo Franse, Duitse & Poolse boeken.
Het komt mij voor dat er nog heel veel
ZO
'gelezen' wordt, met name in
de bijbel en de koran {EN myDI!},
waarvan niet onderkend wordt dat de desbetreffende boeken [en entries] ook werkelijk
uit heel andere werelden [tijden & plaatsen e.d.] stammen?!
Maar dat er [heel] veel langs boeken heengelezen is
en wordt [zal worden], sluit niet helemaal uit dat er ook
ECHT
in gelezen kan worden [en van geleerd!]!
Die mythologische taal van bijbel & koran [bijvoorbeeld]
duidt werkelijkheden aan die
OOK
in al die andere hedendaagse talen beschreven kunnen worden.
Mythologie is juist bij uitstek geschikt als drager van de
informatie over totaal andere werelden, tijden & plaatsen [hoe zou het ook ooit 'anders' kunnen?]!
Als je dus 'een boek' niet [meer] kunt lezen moet je niet voor het gemak tot de conclusie komen
dat er alleen nog maar wartaal instaat, maar dat jij 'het' niet [meer] kunt lezen.
Je kunt daar dus alle kanten mee op:
zowel de [letterlijke] misvattingen als de [figuurlijke] miskleunen
& alles wat daar ook maar tussen in kan zitten aan interesse{s}, nieuwsgierigheid, bevrediging,
horror & griezeligheden en/of
pure schoonheid & 'zin'.
Ook dat dienen al die oude & nieuwe 'theologen',
filosofen, psycho~ & sociologen zich 'aan te trekken als dat maar enigszins mogelijk is?
Die onderliggende problemen duiden er waarschijnlijk op dat er misschien
wel voor HK [e.d.] geen echte 'ouderwetse betrouwbare & totaal vastliggende' kennis meer mogelijk is
van iets dat vooral tegenwoordig {?} buiten ons dagelijke mydidenken ligt
over het algemeen!
En zij hebben daarin dan ook gelijk:
dat het toetsenbord waar ik nu & hier op tik
[net als die ganzeveren enzo van toen] reeel bestaat
en niet door mij 'van verbeelding' is gemaakt,
valt uiteindelijk niet echt strikt
te 'bewijzen'
...
Nog
minder als ik
elke nacht in de droom van alles
& nog wat 'optik'?!
Net zo min
als 't waarheids- of onzingehalte
van wat we allen via al die ganzeveren,
boekdrukmachines & personal computers produceren,
verbreiden & verspreiden, lezen, schrijven,
herschrijven en 'aanpassen' aan onze eigen behoeften,
verlangens & wensen?
Dat
ook bijvoorbeeld
"HK" & 'ik'
& onze toetsenborden
al met al toch niet helemaal
'van verbeelding' zijn,
maar dat 'ze' & 'we' werkelijk 'bestaan'
dankzij 'n macht waarover we niet anders
dan in mythologische taal kunnen vertellen,
valt ook niet echt 'te bewijzen', maar
het lijkt me wel tamelijk plausibel,
vanzelfsprekend & uiterst boeiend,
fantastisch, interessant en ook van
voortgaande blijvende waarde
& zelfs 'eeuwig'
belang.
For the time being.
Waarom
zouden we
anders ooit ook
maar 'iets' vertellen,
doorvertellen, opschrijven &
'herbeschrijven'?


