tussen hiero & daro met ditzo & datzo: 't kan ...
'verkeren''t
Allermooiste aan
ons brein is
dat we ons zowel op
EEN
'ding' tegelijk kunnen concentreren
als wel aan heel veel verschillende zaken tegelijk kunnen denken
& erbij stil blijven staan voor 'n bepaalde tijd
& dat we ons zowel diep naar binnen
kunnen keren als naar de verste
uiteinden van 't heelal &
dus ook bijna weer
overal daar
tussenin.
't
Is 'n
wonder & 't
blijft 'n wonder dat
deze muchomachohomobibonobomensen 't
smeren hebben aangeleerd & nog zoveel meer:
heel veel hihihi & hahaha dus! En ook al die vele daarbijbehorende tranen met tuiten,
overmoedigheden, hoogmoed & kuilen graven voor wat ons nu of later
ten voordeel lijkt te zullen
kunnen strekken?
Oeroude
apenstreken dus
van miljoenen jaren
geleden & alles wat we daarna
nog hebben bijgeleerd, beweerd, ontkend
& met andere ogen bezien en bekeken tot we 'n
ons wegen. Geen wonder dat we zowel
vreselijk behulpzaam
kunnen zijn, lief & aardig,
mededeelzaam met
al ons kennen en kunnen,
en dat we soms ook zo
wreed, afstandelijk & pesterig,
geheimzinnig en
pijnlijk fanatiek
behoudend
kunnen zijn
of worden.
Met mensen kun je,
anders dan met al die andere planten en dieren
veel meer kanten
op
...
?
In
alle omliggende
landen & streken
van 't 'beloofde land'
kom je daarom dan ook
o.a. al die diverse Joden en Palestijnen tegen
die al meer dan een paar duizend jaar
'aan 't zwerven' zijn geslagen:
in 't Midden Oosten
zie je als
't ware
in
't klein
wat zich ook
overal elders op aarde
afspeelde & nog steeds 'aan de
gang' is: ook
dat zijn
wij!
Tat tvam asi!
Rak kach? Is
DAT
alles wat er is?
Alle momenten die ik ooit meemaakte in de afgelopen [al
meer dan] zestig jaar zijn aanwezig in wat ik nu in de tussentijd ben geworden:
ik ben wat ik was & aan 't worden ben tot de dood erop volgt.
En zelfs daarna en daarvoor begeven we ons
in gedachten, gevoelens
en daden:
wat
we ooit
in g d projecteerden
aan 'almacht', 'alwetenheid', 'alomtegenwoordigheid'
en 'wat dan ook' blijkt in onszelf aanwezig te zijn voor een [on?]bepaalde tijd!
We zijn met z'n allen deel van dat geheel aan potenties, oeraanwezigheid
& 'dat wat zich ontwikkelde' in de daaropvolgende eeuwen en in de
momenten dat we er bij stilstaan.
Ook in '66/'67
schreef ik
ongeveer
dezelfde woorden
in m'n 'dagboek' alleen
de associaties & inkleuringen
zijn intussen veranderd en hebben zich omgezet in
wat ik zag, hoorde, voelde, deed en dacht: wat ik
was als ongeboren vrucht, baby, peuter,
kleuter, schoolkind &
'zwerver' is nog
steeds 'op
weg'

NU
dus eerst
maar in bad:
straks naar de tandarts
voor de halfjaarlijkse sanerings/controle-afspraak.
[begin september naar de jaarlijkse hartspecialist in Harderwijk]!
In mei '45 sprak dokter Holtrop de gevleugelde woorden: hij is zo gezond als een visje.
Sindsdien is er heel wat gebeurd met dit lichaam & deze geest
tussen hier in Irminloo@Salem &
't andere einde van 'de wereld'
& toch lijkt dit
alles als
EEN
moment?
Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: is er
iets merkwaardiger dan
'n mensen-
kind?

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende