DE
grote boosdoener
is René Descartes
die volgens Koos Neuvel
ZO VER ging om te veronderstellen
dat lichaam & geest TWEE volstrekt gescheiden eenheden waren.
KN zet daar Hippocrates tegenover: DIENS indeling in lichaamsvochten mag dan wel discutabel gebleken zijn (& WAT is 'r uiteindelijk NIET vragenswaardig?), lichaam & geest gingen daarin WEL hand in hand. Dat z'n pleidooi niet zuiver theoretisch is, illustreert KN met 'n hoofdstuk over 't chronisch vermoeidheidssyndroom. Over GEEN onderwerp wordt ZO FEL gevochten tussen de mensen v/h lichaam ener-zijds & de voorstanders van 'de geest' anderzijds. Hij beschrijft zijn poging om in 'n discussie op de universiteit 't samenspel tussen beide aan bod te laten komen. 'n Vertegenwoordiger v/d patientenorganisatie keert zich FEL tegen 't plan om OOK 'n psycholoog a/h woord te laten komen: 't gaat immers om 'n
LICHAMELIJKE afwijking,
PUNT UIT!
Aan de andere kant
zijn 'r OOK psychologen die zeggen dat 'het' VOORAL
'tussen de oren zit', dat DEZE aandoening IN WEZEN 'n product is van "DEZE TIJD"! Dat mag dan allemaal 'waar' zijn, zegt KN, de patiënten om wie 't draait zijn ECHT ZIEK & pogingen om hen 'terecht te wijzen'
helpen hen eerder NOG VERDER i/d put
.......
Subtieler werkt 'n behandeling:
'n COMBINATIE van cognitieve gedragstherapie met medicijnen die ingrijpen i/d lichamelijke processen die stress veroorzaken & daardoor mensen zo moe maken? We'll see, or we won't!
Eerst nog eventjes wat
eten, drinken &
medicijn
...
