Tussen de doden & de levenden bestaan nauwe banden

Het graf
was in eene rotse uitgehouwen,
om 't verdichtsel der Jooden te beschamen,
dat zijne Leerlingen hem
ontrooft hadden.

Het
zal wel
ligt sommigen vremd
en onverstaanbaar voorkomen, hoe dit graf
UITGEHOUWEN
ware, daar onze graven gelijksgronds, en niet uitgehouwen, maar even uitgegraven worden,
hoewel grafkelders dieper inschieten,
en door metselwerk
toebereid worden.

Maar
de grafplaatsen der Jooden
waren geheel anders, en diep uitgehouwen in rotsen,
daar 't beloofde land, en inzonderheid de streek van Yeroesjalayiem, mede vervuld was.
Men ging 'er dus mede
te werk.

Men holde
of bouwde eene genoegzaame ruimte in de rots,
waar na ter diepte van 4 kubiten of ellen, en ter breedte van 6 ellen, een ander hol wierd uitgehouwen, hebbende wederzijds drie grafplaatsen, en aan 't einde
twee, daar men de lijken
ongekist en omwonden,
en omzwachteld
in plaatste.

Zo
dat de
lijkdragers met de
daar in de eerste diepte,
die doorgaans vierkant en ruim was, intraden, en streeken,
en 't lijk in de diepere holte op zijde inschoven. De mond des grafs of eersten ingangs,
wierd met eenen zwaaren steen toegesloten, die met kracht van armen voortgewentelt,
en daar van den naam droeg van
WENTELSTEEN;
die om zijn ontilbaare zwaarte, de vrouwen, naar 't graf gaande, zo bekommerde,
en door eenen Engel uit den
hemel afgewentelt
wierd.

Die
uitgehouwene grafsteden
waren kostelijk en konstelijk, niet van gebakkene steenen, zo eenigen willen,
maar uit den rotsgrond toebereid, en voor geheele huisgezinnen: nademaal de Jooden niet hier en daar, maar by een, en in dezelve grafplaats
hunnen dooden
begraafden.

Niet
wanvoeglijk waren
die ook in de hoven,
om dus in 't midden der bekoorlijke hofvermaaken,
den dood voor
oogen te
hebben.

Gelijk
sommige aaloude
volkeren ten dien einde,
de lijken en geraamtens
in 't midden der tafelvreugden vertoonden.
Zo word Yehosjoea in een kost- en konst-lijk graf gelegt, in eenen hof van een aanzienlijk man,
en van Nikodemus bezorgt. Wonderwijs bestier van den alwijzen G d, die hier toe zulke hoog-
achtbaare en aanzienlijke mannen verkiest, en niet de verbaasde en gevlodenen Apostelen,
op dat niemant zeggen of denken
mogte, dat Yesjoea niet
waarlijk begraven
was.

Hadden
de Jooden,
volgens hunne gewoonte omtrent doodstraflijders,
het lijk van Yesjoe in hun eigen, en daar-toeverordend graf, gelegt met en nevens de Moordenaars, zouden ze niet by zijn opstandinge gezegt hebben, of dat een ander,
of hy door eens anders kracht opgestaan,
of door iemand
weggevoerd
was?

Nu
legt hy
in een nieuw
graf, met den wentelsteen
gesloten, heilig en onschendbaar. Dus legt hier nu
JC veilig en zeker, geen wild gediert kan hem deren, geen mensch durft hem naderen of mishandelen;
weshalven ook Yoseef & Nikodemus,
na die bewezene liefde-
plichten, heenen
gaan.


Mijn
leven begon
ongeveer een half jaar
nadat mijn vader op dertigjarige leeftijd was
doodgeschoten op woensdag
13 december
'44.

Toen
ik een
jaar of twaalf was
overleed m'n beste
vriendje aan jeugdkanker en niet
lang daarvoor en daarna m'n opa's in de zeventig en tachtig,
en naarmate je zelf ouder blijft worden,
verdwijnen er ook steeds meer familieleden,
kennissen & vrienden, totdat
jij ook aan
de beurt
bent
...

In
de tussentijd
blijven de levenden
en de doden met elkaar verbonden
door ontelbare zichtbare & onzichtbare banden
in dromen, herinneringen, gedachten & gevoelens!
Al met al kijken we terug op vele duizenden
jaren vol van dierbare [en gehate]
gestorvenen van alle
leeftijden &
afkomsten?

In
zekere zin
zijn OT/NOT
{& myDi!} nu ook een verzamelwerk
met 'onze' voorgeschiedenissen van een vermoedelijke "Eva" van zo'n 75.000 of 35.000 jaar geleden & 'n uit de rode rivierklei getrokken "Adam" die 'onschuldig' in de Hof van Eden rondbanjerden,
druk doende om namen te verzinnen voor alle planten en dieren
die ze om de haverklap
daar telkens weer
tegenkwamen!

Ons
mydiverhaal begon
met mimiek, gebarentaal,
migraties &
frustraties
...

In
de afgelopen
10.000 jaar hebben zich onze talen,
culturen & kunsten verveelvuldigd
overal op
aarde?!

Vanuit
die zoogdierlijke
& voorouderlijke voortplantingsstromen
is de hele wereld ontstaan zoals we die nu
hebben leren kennen! Wat is een paar miljoen jaar vergeleken bij ons korte bestaan
van hoogstens niet veel meer dan honderd jaar? Het enige wat ons nu nog rest
is ons verleden leren kennen om zo beter in staat te zijn om de toekomst
[naar andere planeten?!] nu al een beetje
'als rentmeesters' & 'pachters'
voor te bereiden
stap voor
stap.