Hoe zit dat nu met alle 'twijfels, modern geloven & de voortdenderende volksmassa's met/zonder leiding'?
Geloven
heeft hoogst-
waarschijnlijk vooral te
maken met ons bestaansvertrouwen
& met een eigen perspectief
op de werkelijkheid!
We
kunnen laten
zien dat de Verlichting van ooit
in de vorm van een paradigma/voorbeeld-wisseling
hele nieuwe manieren van geloven kan uitlokken: onder mensen
leeft een veelkleurig agnosme waarin allerlei gedachten
& gevoelens dwars
door elkaar
heenlopen.
Dat
hoeft ons
er niet meer
van te weerhouden om
de bestaande twijfels in kaart te brengen,
dat blijft best wel goed te proberen & er zijn nu hierbij
een paar gesignaleerde vormen
van agnosme zeer
behulpzaam.
Van
diverse mensen
kunnen we oppikken dat er wel sprake kan zijn van secularisatie,
maar dat 'godsdienst' ondertussen bezig is
met een soort van gedaanteverwisseling
die niet 'zomaar' meer
verdwijnt
...
In
onze tijd
zijn religieuze vragen
nog steeds volop aanwezig,
& in de alledaagse werkelijkheid
zijn daarom dan ook allerlei sporen
van 'g d' te ontdekken: niet meer dat enge
benauwende ouderwetse dogmatisme van pausen,
synodes, geloofsbelijdenissen en
fantastische illusionaire bouwsels
op drijfzand
...
We
kunnen wel
duidelijk zien dat
'geloofscrises' vaak heel pijnlijk zijn,
maar heel gezond kan uitpakken: dit laatste is 't geval
als we in een nieuw evenwicht allerlei ervaringen en vragen hun eigen plek kunnen
laten vinden, & ook mydiverhaaltjes zijn voor zover ik kan zien eigenlijk zoektochten
naar 'n moderner manier van 'geloven' die toch wel gezond mogen heten
zonder meteen te beweren dat wat niet aan onze huidige
beschrijvingen voldoet bij voorbaat ook meteen
ongezond of ziekmakend is: men
wist en kon
vaak niet
beter?!
Deze
laatste aanduiding
kunnen we beter alleen maar bewaren
voor tezeer verkrampte vormen van [bij-]geloof
die angst of depressiviteit in mensen lijken te bevorderen,
of irritante onverdraagzaamheid & zeer gewelddadig [wan-]gedrag in hen wakker roepen
[racisme, nationalisme, discriminatie,
fanatisme &
shit]!
Ons
staat niet
zozeer 'n zoveelste
zwart-wit [afgods-]beeld
voor ogen, als wel 'n glijdende schaal:
van 'n gezond naar minder gezond naar ongezond
naar ziekmakend [bij-]geloof. Aan de andere kant kunnen
we openstaan voor de mogelijkheid dat er nog veel [meer]
gezonder manieren
van geloven
bestaan
...
Als
anderen ons
die kunnen tonen,
dan kunnen we ons
met aandacht & liefde gewonnen geven:
voor mij is wezenlijk dat een moderne, gezonde geloofsbeweging
niet om de Verlichting heen wil om wat voor reden dan ook,
maar haar verworvenheden blijmoedig honoreert en tracht
haar eenzijdigheden buiten de deur te houden.
Dan gaat het voortaan vooral om een 'gelovig
perspectief' dat in relatie tot de moderne tijd
ook plausbel & overtuigend is, en dat tot
bepaalde 'eigen' vormen
van levenskunst
kan leiden:
'n perspectief
dat moderne mensen
weet te raken & te inspireren
op onze zoektocht naar sporen
van 'g d' in dit
bestaan
...
