Tureluur {myDivervolg(d)} Piggelmee@nl.com ~~~~~}

En omdat we ons dat alles in abstracto meestal maar moeilijk kunnen voorstellen, bedenken we er concrete zaken bij als de vehikels van die verhoopte voldoening: 'n wereldreis, 'n nieuwe liefde, 'n wenkend pensioen {vandaar tovervisjes & ~schelpjes, religies & filosofietjes}!

DAT loopt dus bijna ALTIJD weer op 'n ontgoocheling uit: GELUK LAAT ZICH NIET VANGEN, zoals 't zich ook niet MAKEN laat? 'r Bestaan geen voldoende voorwaarden voor & misschien niet eens noodzakelijke: in welke omstandigheden we ook mogen verkeren (hoogstens met uitzondering v/h ALLERERGSTE), 't schijnt 'r ZOMAAR overheen ~ of niet ... 't Is NIET iets speciaals dat zich a/d werkelijkheid toe-voegt. 't Is hoogstens de kleur v/h licht WAARIN we die werkelijkheid zien?

Ik (GG) vermoed dat 'r enig talent voor nodig is om DAT 'waar te nemen' & DAAROVER beschikt de ENE nu eenmaal meer (of minder) dan de andere. Maar belangrijker nog is 't simpele inzicht dat 't geluk NOOIT 'ergens anders' kan bestaan dan in 't heden: NIET i/d toe-komst, als 'n vervulbare belofte, & niet in 't verleden, als 'n verloren paradijs. In 't eerste geval verdwijnt 't achter onze inspanningen om 't te realiseren, in 't tweede achter treurnis & rancune ...

Ik weet niet waarom NL 't vermogen verloren lijkt te hebben om zich te verheugen over 't collectief welbevinden, dat 'n bezoeker uit 'n andere tijd net zo diep zou treffen als wij 't (vaak) miskennen. En natuurlijk moeten 'r dan wensdromen aan te pas komen om de teloor-gang daarvan te (kunnen) compenseren? Als EERST de economie maar weer aantrekt, 't klimaatprobleem is opgelost of de laatste der Marokkanen verdwenen, dan ...

Maar ELK geluk dat vanuit de toekomst op ons toe moe komen is 'n gevaarlijke illusie: 't kan alleen als realiteit bestaan, NIET als ver-wachting of belofte! We kunnen onze carrière er niet op PLANNEN & 'r GEEN politiek voor ontwerpen: want GELUKKIG kunnen we niet WORDEN. We kunnen onszelf 'r hoogstens van overtuigen dat we 't al zijn ...