Anyway,
we zagen
het allemaal wel
als een uitdaging aan
'de maffe grootmachten' van ooit.
Die 'handschoen' zijn we blijven opnemen sindsdien:
we willen wel dolgraag 'n paar stapjes verderkomen sinds
'de jaren zestig' v/d vorige eeuw ook al gaat het ogenschijnlijk
nog steeds tamelijk langzaam, moeizaam, 'hardleers' & 'pietepeuterig'.
Heel wat muren lijken te zijn gevallen in de tussentijd met IJzeren & Bamboe Gordijnen.
Internet & globale businessorganisaties namen de plaats in van de politici & zakenlieden van toen:
je kunt nu zonder al teveel problemen naar Moskou, Peking & allerlei verre binnenlanden ook al blijft het
oppassen geblazen, vooral in Noord~Korea, Birma & dictatoriaal geregeerde uithoeken vol burgeroorlogen.
Als puntje bij paaltje komt, dan gaat het niet meer zozeer om de 'groter staatslieden & kleiner fuehrers',
maar om hoe we onszelf gedragen ondanks alle tegenwerkingen & belachelijke restricties van her & der.
Er zijn nog steeds overvolle gevangenissen, griezelige concentratiekampen & moordaanslagen te over:
je moet op bepaalde plaatsen heel goed uitkijken met wat je zegt & doet anders ga je subiet voor de bijl
van geuniformeerde gezagsdragers, geheime diensten & de totale vertrutting der kiezersmassa's.
Uiteindelijk gaat het wel om de inhoud, veel meer dan om de vorm: wat zijn de stijlkenmerken
van veranderende geloven & bijgelovigheden, verbrokkelende instituten & chaotische partijen?
Je moet toch zelf kiezen wat te doen en/of te laten, 't boeiendste blijft de inhoudelijke kant
van al die twijfels & onzekerheden: wat er concreet aan 't verschuiven is in al die 'geloven'
[& ongelovigheden] tussen ouderwets
conventioneel emotioneel en
nieuwerwets experimenteel
'modern'
...
Vandaar
dus
...
