Trouweloze truttigheden & dergelijk geouwehoer ...

In het noorden vqn Mesopotamia werd Assyria rond 1400 BC (3400 jaar geleden) een sterk rijk. Na een tussenperiode werd het van 900 tot 612 BC DE overheersende macht in het Nabije Midden Oosten. De Assyrische koningen probeerden de Babyloniers, die een veel ouder cultuur hadden, te kopieren. Zij vereerden ongeveer dezelfde goden, maar de hoogste god was Asjoer, de god vd oorspronkelijke hoofd- stad.

Toen de Assyriers andere landen veroverden, bemoeiden zij zich niet met de plaatselijke religie en als de mensen maar onderdanig genoeg waren, dan mochten ze hun eigen gebruiken voortzetten. Als ze echter in opstand kwamen, dan werden soms [al] hun goden weg gehaald & in de Assyrische tempels gezet: meestal werden ze wel gerespecteerd & soms teruggegeven wanneer een eerder te opstandig land zich gedwongen had overgeven. De Assyriers vielen in handen vd Babyloniers of de Chaldeeen [Avrams thuisland ahw?], van wie Neboechadnetsar de beroemdste koning was. Hij herbouwde Babylon en de grote tempel van Mardoek, de beschermgod van de stad .....

Mardoek was al onder Chammoerabi van Babylon in ongeveer 1750 BC [3750 jaar geleden] een belangrijke god geworden en erg geliefd toen Babylons macht z'n hoogtepunt bereikte. Ter ere van hem werd het Babylonische scheppingsverhaal geschreven. Dit "myDiverhaal" beschrijft het begin van de wereld, toen er alleen nog maar zee was. De goden die uit de zee werden geboren, verstoorden haar, waarop de zee een plan maakten om hen te vernietigen. De goden kozen een kampioen om tegen haar luitenant te vechten, maar hij faalde .....

Toen kwam Mardoek, een god zonder aanzien met een plan dat succes had. Zijn beloning bestond uit het koningschap over de goden.

Zijn geschenk aan de goden was de schepping van de mensheid, met behulp van zijn vader Enki~Ea, zodat zij het werk konden doen waaraan de goden een hekel hadden. Het gedicht eindigt met een opsomming van Mardoeks krachten. De Perzen die Babylon innamen, hielden de plaatselijke religie in ere. Tot aan de eerste eeuw na Christos bleef ze in enkele centra zo nu en dan nog lichtjes opflakkeren.

Tot de opkomst van de islam in Iraq zelfs werden enkele goden en godinnen nog steeds door de plaatselijke bevolking vereerd .............
.
De rest is min of meer bekend[er]: Arabieren, Sjia, Soenni, Perzen, Turken, Engelsen, Fransen, Duitsers, Armeniers, Koerden, stammen en nomaden, karavanen, ruines, burger- & wereldoorlogen, overal van Marocco, Algerije, Tunisia, Libya, Egypte, Saoedi Arabia, Urdun, Syria, Levanon, Iraq, Iran, Afghanistan, Pakistan, India, Kashmir, Nepal, Bhoetan, Birma, Thailand, Laos, Cambodya, Vietnam, China, Korea etc.