trih 247 koningin Wilhelmina stapte op 13 maart
'T WAS OP EEN DINSDAG
OVER EEN INDERHAAST GESTROOIDE MEELSTROOK ALS GRENS
BEVRIJD NL BINNEN, BIJ EELDE IN ZEEUWS~VLAANDEREN,
MAAR HET ZOU NOG BIJNA TWEE MAANDEN DUREN VOORDAT ZE WÉÉR VOET KON ZETTEN
IN HAAR HAEGSE WERKPALEIS NOORDEINDE
(dat overigens maandenlang moest worden opgeknapt)!
Wat wel aangeeft hoe moeizaam die opmars v/d geallieerden verliep?
Ze trokken dan al wel door DUITSCHLAND & Polen, waar ze verbijsterd met eigen ogen
al die gruwelijkheden aanschouwden van concentratiekampen als Auschwitz & Bergen~Belsen;
& de Russen waren al @ Berlin;
maar ons Den Haeg, Utrecht, Rotterdam Rotjeknor & A'dam Groot Mokum
moesten nog wachten.
Simon Carmiggelt [zie ook Renate Rubinstein] beschreef het zó:
'TOEN HET EINDELIJK ZOVER WAS EN IK OP VIJF MEI, 'S OCHTENDS OM ZES UUR,
OP MIJN FIETS MET HOUTEN BANDEN OVER HET ROKIN REED, BELEEFDE IK HET SCHOONSTE SCHOUWSPEL VAN MIJN LEVEN:
ER REED 'N JEEP MET TWEE CANADEZEN!
IK PROBEERDE 'M BIJ TE HOUDEN, MAAR DAT LUKTE NATUURLIJK NIET EN IK VIEL OM. VLAK BIJ ME, OP DE STOEP,
STOND EEN BREDE, SLECHT GESCHOREN MAN.
"Zie je dat?" riep ik tegen hem. De man veegde met zijn grote hand over zijn mond en zei alleen maar:
"Gòd-verdomme ..." En dat herhaalde hij wel tien keer, in zo'n vervoering dat het geen vloeken meer was maar de litanie
van iemand die zo gauw geen andere sacrale tekst bij de hand heeft.
DIE MAN VERGEET IK NOOIT!'
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende