trih 233 't was dus geen kwestie van tekorten maar
wel van transport.
In het oosten en noorden van het land
was er anders voldoende voedsel geweest om het westen ervan te kunnen voorzien.
Ook op het platteland was nog wel wat te krijgen,
wat tot de beruchte hongerwintertochten uit de steden leidde
en tot zwarte handel: in januari was de prijs voor een brood 35 gulden,
terwijl het in werkelijkheid 19 cent waard was & er waren er toen dus
maar weinigen die 35 gulden konden betalen!
Als je geluk had op zo'n hongertocht,
dan betaalde je ook niet meer met geld maar
met sieraden, juwelen,
seks
...
Als je dan nog pech had,
werd je onderweg naar huis van jouw zo duur betaalde verkregen voedsel beroofd door andere hongerlijders: van-
daar dat er MENSCHEN waren die tulpenbollen aten en suikerbieten, maar ook katten & ratten, en er zijn zelfs
ook nog wel gruwelijke verhalen over lijken
die uit de lijkenhuischjes
werden gestolen.
I/d Zuiderkerk @ A'dam lagen er honderden, omdat er geen hout meer was voor de kisten. Want het ging dus allang niet meer alleen om voedsel, maar vooral ook om brandstof: steenkool was er sowieso al niet meer nu de kolenmijnen
onbereikbaar waren in bevrijd Limburg.
Dus werden er 's nachts bomen omgehakt,
hele parken ontbost, kozijnen en deuren gesloopt, bielzen onder de rails vandaan gehaald, met alle risico's om opgepakt te worden door de 'bevoegde instanties'? Gas en licht werden afgesloten en vervolgens viel de winter ook nog eens vroeger in dan normaal! Je zou kunnen zeggen dat je dus geluk had als je als man alsnog door de Duitschers werd gedwongen
om mee te gaan werken of te vechten?
En ze hadden die mankracht hard nodig:
duizenden om de allerlaatste verdedigingslinies aan te leggen vanaf de Zwitserse grens tot aan het IJsselmeer, maar ook in DUITSCHLAND zelf?! Toch was de opkomst maar matig, zodat er nu andere razzia's bij-kwamen. Rotterdam werd afgesloten en alle mannen tusschen de 17 & 40 jaar werden verplicht om zich te melden met kleding, dekens en eetgerei. Elke wijk en ieder huizenblok werd doorzocht: wie weigerde of wilde vluchten werd neergeschoten!? In die laatste 3 maanden van '44 zijn er op die manier nog zeker zo'n 120.000 mannen alsnog tewerkgesteld,
vaak ver van huis!
Tegelijkertijd
doken er honderden en nog eens honderden onder,
onder zeer bittere omstandigheden,
waar de LO & andere verzetssteun
maar heel weinig echt aan
konden veranderen
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende