in
februari '43
thuis dood: het verzet
was toen al beter georganiseerd,
mede door droppings van agenten & wapens uit Engeland,
maar deze aanslag op Seyffardt was een nutteloze actie en tekenend
voor de lukraak-acties v/d verschillende verzetsgroepjes. Als represaille werden er
honderden mensen naar concentratiekampen afgevoerd en bovendien werd CS-6 opgerold.
Op twee man na die naar England wisten te ont-komen. Één van hen was Kas de Graaf, notabene een oud-NSB'er, die in London adjudant van Prins Bernhard werd. Anderhalf jaar later, bij 't fiasco v/d slag om Arnhem, september '44, speelde hij een omstreden rol waarbij dubbelspion King Kong was betrokken en, vlg. de Berhard-haters, ook PB zèlf. Wat, Ross zegt het hier maar alvast, pure nonsens is!? In het begin bestond het verzet uit kleine groepjes die op 'n eigen houtje opereerden: communistische arbeiders, gereformeerde burgers, SOCIAALDEMOCRATISCHE jongeren die hun eigen acties uitvoerden, distributiekantoren en bevolkingsregisters overvielen, SABOTAGEACTIES uitvoerden op spoorlijnen & wapendepots, aanslagen pleegden op de Duitschers, landverraders & andere foute landgenoten, zoals Seyffardt.
Alleen de zogenoemde Ordedienst (OD), 'n VERZETSGROEP van voor-al oud-militairen, kende min of meer een gestructureerde, landelijke organisatie. Maar juist tegen die OD bestonden grote bezwaren, ook en juist in London; het was een rechtse militaire club waartegen net zo argwanend werd aangekeken als tegen communistische groepen. En niet ten onrechte: bij beide speelde het idee van een 'omwenteling' ná de oorlog, 'n 'machtsovername'! Op zich ook niet zó gek met de zwakke en versplinterde politiek in 't achterhoofd? Veel van die verzetsgroepjes hadden geen idee wat de anderen deden, sterker, ze stonden soms lijnrecht tegenover elkaar; de oude verzuilde tegenstellingen waren nog springlevend, ondanks alle gelijkschakelingen.
Gereformeerden zoals toen dus ook Ross' vader, bijvoorbeeld, die het zwaard wèl opnamen, wantrouwden vanaf het begin de communistische groepen; wat dat betrof nu deelde hij de mening van zijn foute broer & van honderdduizenden anderen dat Rusland in wezen eigenlijk nòg gevaarlijker was dan Duitsch-land (liever Mussert dan Moskou!)!
Èn ze wantrouwden natuurlijk nèt zo hard rooms-katholieken, want 'liever Turks dan paaps'?! 't Was ook wel zo verstandig om als kleine groep te werken, want dan liep je al met al toch veel minder risisco, maar naarmate er meer & meer kwamen, groeide ook de behoefte aan meer coördinatie.
Zeker in Engeland:
ondanks de Blitzkrieg in '40-'41
werden daar al plannen ontwikkeld voor 'n invasie & met name Churchill wilde
SABOTAGEACTIES
op het vasteland om de Duitsche infrastructuur
& 't moreel verder
aan te blijven
tasten
...