trih 132/133 die viel nauwelijks na te maken ~~~
AL
LUKTE HET
INDERDAAD ONDER ANDEREN
DE AUTEUR EDUARD VETERMAN NOG WEL IN HET BEGIN.
[Veterman kwam overigens kort na de oorlog om bij een mysterieus auto-ongeluk,
wat waarschijnlijk een liquidatie is geweest omdat hij teveel wist van die hooggeplaatste nederlanders die de dans ontsprongen waren.
Maar slimmer was het, èn vaak riskanter, om aan originelen te komen?
Ross' vader, eind 1942 nog steeds wachtmeester van de politie, had in Middelharnis uit hoofde van zijn functie toezicht op de nieuwe blanco PB's i/h gemeentehuis die uitgereikt moesten worden: niets simpeler dus dan om aan het plaatselijke verzet toegang te verschaffen, daarna alarm te slaan bij de Duitschers & vervolgens als politieman het onderzoek naar de dieven te starten! Niet veel later had hij er zelf twee, één op zijn eigen naam, en één op die van 'n zekere Johan de Groot ~ personalia bijna dezelfde zodat je ze gemakkelijk(er) kon onthouden.
Overal in bezet Nederland werden ze op grote schaal gestolen; onder meer door de Persoonsbewijzen Centrale die @ A'dam Groot Mokum was opgericht door Gerrit van der Veen, die in de loop van de oorlog zo'n 70.000 PB's bij overvallen op het bevolkingsregister zou pikken, waarmee dan vervalsingsexperts aan de slag konden! Zéker een uitkomst voor de Joden, speciaal nu die eerste keiharde maatregelen tegen hen getroffen werden? Er waren er die alsnog wisten te ontvluchten met geblondeerde haren, 'n pb op 'n oer-hollandse
niet-joodse naam, en een koffertje met geld en sieraden die nig niet waren ingepikt.
Anderen doken onder, hoewel het nog wel tot de zomer van '42
zou gaan duren vóórdat de joden regelmatig
georganiseerd weggevoerd
werden.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende