Trek mij!

Er
zijn natuurlijk
ook allerlei mensen
die zeggen dat alles wat
ook maar enigszins te maken heeft
met 'n "God, zonde, pijn, verdriet, berouw, boete, schuld, inkeer, bekering"
& dergelijke z.g. 'godsdienstige' veranderingen volkomen waanzin is
waarvan zij niets willen weten: er waren & zijn zelfs landen
waar daarop de doodstraf staat & elke vorm van religie
verboden is behalve hun staatsgodsdienst &
de mateloze aanbidding
van 't loze staats~
hoofd!

Anyway,
dit uitgaan van PETROS
[aka Sjimo'n Petrus & Kefas],
is 'n gevolg van zijn berouw, & onfeibaare herroeping van zijne verlochening.
Zoud hy wel zijn UITGEGAAN,
indien hy YEHOSJOEA
niet gekend
had?

Nu
GAAT HY UIT,
zonder de woede der JOODEN te schromen,
waar voor hy zich dus verre
verborgen had!

De
liefde van
"Mosjiach" Yesjoe [aka
Christos] dringt hem, & drijft hem voort,
& is sterker dan de dood, & doet hem alle gedachten van gevaar,
& belet kloekmoedig overwinnen. Hy gaat, hy loopt, hy vliegt, & 't
geen de Heidensche dichters van de liefde zeggen,
dat die vleugelen heeft, is in Petros, &
alle 'gelovigen'
waar.

De vrouwen
zagen wy voorheen ook
lopen en vliegen. Miryam de Magdaliet liep,
en vloog van 't graf tot de Discipelen, en dezen lopen en vliegen weder naar 't graf!
Zo "maakt JC" een volijverig en vrijwillig volk, hoe traag, hoe zwak het vleesch ook wezen mag.
Zo doet JC den zijnen aan met den geest van bereidwilligheid, van sterkte, van raad
en kloekmoedigheid, en terwijl zy getrokken worden, en hunne traagheid,
en onmagt gevoelen, roepenze met de Bruid-
kerk hartgrondig uit:

TREK MY,
EN WY ZULLEN U NALOPEN!

Het grondwoord
trechein,
dat onze H.Euangelist gebruikt,
is ontleent van de ren- en loopbaanen der Grieken,
Romeinen, en anderen volkeren; die ook nu onder de Jooden bekend, &
in gebruik waren, na dat Herodes ter eere van den Keizer, schouw-spelen had aangericht.
Zo dat Sja'oel/ Paulus {Sjapo Chapeau}, in zijne brieven aan de HEBREEN, en anderen,
daar op zinspelende, zo wel van de JOODEN als HEIDENEN konde verstaan worden.
In die loopbaanen streefde men naar een opgehangen prijs,
met de uiterste gezwindheid, en wierd men bekroont
met verwelklijke lof-
& loofkranssen.

Maar
die naar
YESJOEA streeft, verkrijgt
een onverwelklijke kroon van zaligheid en
hemelheerlijkheid: en moet de slappe knien
opregten, om tot den einde toe gezwind
voort te ijlen.

Dat echter
Petrus en Yochanan niet onbesuisd
door Yeroesjalayiem lopen, & malkanderen op de stadsstraten voorby gestreeft zullen hebben,
is ligt te begrijpen: want dat lopen zoud hen
in 't oog hebben doen lopen &
wel ligt veelen
na doen
lopen.

Staatig,
maar niet te min spoedig,
niet schoorvoetig, niet straatslepig,
gelijk de meeste Farizeen, zal hun gang in
en door de stad geweest zijn, en deeze heilige wedloop buiten,
en voornaamlijk niet verre van 't graf, begonnen hebben.
Ook leert de ondervinding, dat hoe men nader komt by het gewenscht voorwerp,
hoe men sterker aangespoort word, om dat te verkrijgen.
Zo schijnen dus deeze twee gespoeit, maar buiten de stad, en 't graf naderende, gelopen te hebben,
als om strijd voortvliegende, om de begeerte van hunnen ziel te voldoen, en 't graf te bezien.
Zommigen nemen 't graf hier niet alleen voor den graf-kelder, maar voor alle de gebouwen,
die voortreflijke mannen by en boven de graven hoog opvijzelden, tot gedachtenisse
der overledenen: in welken zin nu & dan
bezetenen in de graven,
dat is, grafgebouwen,
woonden!

Maar 't is buiten twijfel,
dat het Apostelpaar niet om de gebouwen,
maar 't graf zelven te zien, met zo
veel ijvers, zich uit de stad
begeven hebbe.

Het
zy de liefde
hen vleugelen gaf,
om allen anderen voor te komen;
het zy de vrees, dat 't Joodendom iets mogt ondernemen, het graf weder doen bezetten,
& een ander dood licchaam in plaats van den verrezenen legen, hen voortdreef:
zy lopen naar 't graf, met den zelven ijver, maar met ongelijke
krachten, & gezwindheid, want
DE ANDERE DISCIPEL LIEP
VOOR UIT, EN
SNELDER DAN
PETROS.

Een
bewijs, niet
van meerdere liefde,
maar van mindere jaaren: want het is den
ouderdom eigen, de licchaamen
te vertragen, den gang
te verlangzamen, de
levenskrachten te
verminderen.

In
de grond
van de zaak
blijft 't dus gaan
om zeer natuurlijke,
algemeen menselijke
drijfveren & gevoel: 't lichaam
brengt de geest voort, die vervuld raakt
van alles wat maar menselijk & natuurlijk is zodat op
dit terrein de 'wedlopen des levens' zich afspelen tussen talloze
schijnbaar eindeloze illustere illusies, wankelmoedige waandenkbeelden, lamlendige lichamelijke, griezelige geestelijke & subversief sociale invloeden, waanzinnige wederwaardigheden,
doldrieste dwangmaatregels & verdere belastingen des Keizers,
der afgoden & de z.g. 'onbekende g d'
diepverborgen ook in ons
eigen binnenste
geweten.