traan & lach in myDiThora & TaNaCH [wat je zag]...

Door
het schrijven
van allerlei verschillende
mydiverhaaltjes kun je contact
met jezelf en anderen
bevorderen!

Andere
dieren maken
meestal alleen maar
basaal lawaai in onze 'menselijke' oren, terwijl
wij natuurlijk ook hetzelfde doen met betrekking tot
'massaal eten en drinken, paren en baren,
feesten & slapen', dromen
e.d.?

De
meeste planten
en dieren [en mensen?]
hebben een nogal beperkte voorraad geluiden
tot hun beschikking:
een beetje lilalo & doremifasol[lasido],
veel geschreeuw en weinig wol:
of geen geluid
de kaars is
uit
...

Ook
in myDi
kom je dat
dus allemaal telkens weer
tegen: men kwettert, kwebbelt, kwabbelt en babbelt er
een flink eind op los over van alles
en nog wat?

Zit
m'n jasje
eigenlijk wel goed,
zit m'n dasje goed, staat m'n hoedje goed en boer wat zeg je van m'n nieuwe tanden,
woorden, klompen, jurkje, broekje,
bloesje, poesje, hoesje,
knoestje & woeste
dansje?

Elk
bekje zingt
zoals het gevogeld
en bevlogen is: over ditjes en datjes,
muizen en ratjes, kipjes & krolse katjes!
Men heeft nu eenmaal, na geboren te zijn uit de ene of andere moeder
en verwekt te zijn door een 'vader',
leren zuigen,
spugen, poepen, plassen,
wassen, kruipen, staan, lopen en praten:
dus
...

Meestal
verblijven we
ook vooral in
groepjes van soortgenoten: ras,
volk, geslacht, klederdracht,
geloof, politieke
richtingen?

En
over het
algemeen is het
dus al met al
een kolossaal kabaal: een ware kakofonie
van merkwaardig
lawaai!

Anyway,
we bevorderen
onze communicatie door
middel van woorden, begrippen, zinnen en liedjes ...
We lezen en schrijven over alles wat los of vast zit,
gebruiken 'dingen' en artikelen, talen en tekeningen,
gebaren en foto's, beelden en verbeeldingen
om onszelf aan onszelf en elk ander
kennelijk iets duidelijk en/of
kenbaar te
maken?

Het
punt is
dus niet zozeer
dat we dit doen
maar HOE we 'het' doen:
wat is de inhoud van al die woorden,
ingewikkeld of zelfs 'buitenlands', simplistisch Nederlands
of wat ingewikkeld 'anderlands': bepaalde begrippen komen telkens weer terug,
ons 'denkkader' weerspiegelt alles
waar we ons mee [laten]
bezighouden.

We
hebben het
over hem en haar,
hij en zij, het en wij,
zij en 'die anderen':
en ieder is verantwoordelijk
voor zijn/haar eigen taalgebruik
en het aanbrengen
van deze of gene
inhoud!

Ik
ben er
eigenlijk pas goed
bewust mee begonnen in
de eerste helft van de jaren zestig van de vorige eeuw:
via thuis & tuin, kleuterschool, lagere school en 'mulo',
akademie voor beeldende kunstjes, psychiatrie en
revalidatie, vervangende krijgsdienst en jarenlang
zwerven door tientallen verre landen ~
van het EEN komt nu eenmaal
haast 'vanzelfsprekend'
het 'ander'?

Een
'organisatie' van
allerlei verschillende mensen,
die zich als 't ff kan niet zomaar willen neerleggen
bij het gebruik van geweld in persoonlijke, maatschappelijk en politieke situaties!
Daarom werken we aan vrijheid van dwang en geweld: aan een eigen zo mogelijk geweldvrije levenswijze,
als enig middel in onze strijd tegen onrecht, onderdrukking, vervuiling en vernieling?
Zo willen we [bewust of onbewust] onze eigen bijdragen leveren aan de [spoedige]
totstandkoming van een rechtvaardige{r] & milieu-vriendelijke
wereldsamenleving: via samenwerking, onderzoek,
voorlichting, vorming & training, kortom ~
geweldvrij{er} leven
...

We
verbinden ons
nu lang niet
meer zoveel aan plaatselijke kerken,
lokale politieke partijen of gezelligheids- & buurtverenigingen,
maar meer aan internationale kontakten in een wereld die in ieder van ons leeft?
Een innerlijke wereld vol van onze wensdromen over liefde, vrede, geluk en harmonie!
Een wereld die indien ook maar even mogelijk ECHT goed voelt ...
In ieder geval een mydiwereld die we soms zo ervaren en waar we al vele eeuwen naar blijven verlangen.
Het probleem is dat er ook een andere wereld schijnt te zijn die het tegendeel hiervan is?
Een wereld vol van gruwelijk onrecht en afschuwelijk geweld waar ook wij
'slachtoffers en/of dienaren'
van zijn!

DIT
alles roept
om een dieper
'doorvoelen' van wat ons
overkomt of wat we
in stand 'willen'
houden?

HOE
gaan wij
om met die
'schepping' & al die 'schepselen' van YaHWeH/elohiem/g d/allah ~ "De Bron"?
Allemaal weer van die 'namen' waar velen de mond
vaak zo vreselijk vol van hebben!
HOE KUNNEN WIJ ONS BEVRIJDEN
uit die hel van geweld en tegengeweld?
Jaar na jaar zoveel honderden miljoenen mensen die elkaar en zichzelf ernstig beschadigen of doden!
Ik weet ook niet veel anders of beters
dan dat we wat kritischer en 'medemenselijker' worden
met betrekking tot waar we eigenlijk
mee bezig zijn onder al die
wolken van lawaaikabaal!
Het is en blijft
een kwestie van in ons tot ontwikkeling brengen
of afsnijden ...
Mijn 'wereldvenster'
bestaat nu eenmaal uit religies en 'de kern' waar
'het om draait': via de ene of andere
spirituele of levensbeschouwelijke traditie en/of politiek 'activisme'
voorlopige verdieping
in de kracht van 'geweldvrij leven' ~ wel kritisch en vol humor, serieus en vrijzinnig,
'iets' bijdragen door onze 'overtuigingen'
en ons 'praktisch handelen' aan een beter wereld
hier en nu ...
Ik zal in ieder geval proberen
om me daar in de toekomst nog wat meer op te concentreren.
Gewoon een kwestie van huis-, tuin~ & keukenbestaan,
vanaf 't laminaat & vanachter de lamellen,
elk uur naar buiten in de tuin
die zich alweer razendsnel aan het ontwikkelen is:
over de zandpaadjes van het land van ooit
naar al die andere wegen,
over bergen en door dalen,
want 'overal is g d': het is maar net
wat je onder die woorden verstaat,
hoe je ze gebruikt,
wat je ermee doet
en hoe je ze leert hanteren
om 'iets' te beweren,
uit te pluizen,
vast te leggen,
in te zien,
aan te horen,
&
te zeggen
...

@