Tot haar huwelijk diende zij haar vader te gehoor-


ZAMEN:
ZIJ HAD
GÉÉN EIGENDOMSRECHTEN, ÈN
HAAR VADER KREEG DE OPBRENGST
VAN ÀLLES DAT ZIJ PRODUCEERDE OF VERWIERF!

De vader
kon zelfs haar eden annuleren & àlléén híj
kon een huwelijksaanzoek aannemen of afwijzen/verwerpen; het huwelijk was een overeenkomst tussen de gezinshoofden:
mànnen dus! ÀLS een vrouw volwassen werd zònder te trouwen, stond zij niet langer onder 't 'vaderlijk gezag', & zelfs vóór die tijd
was háár ìnstemming met zo'n gearrangeerd huwelijk noodzakelijk! 'n Verloving bevestigde zo 'n wettige 'verwerving'
van een vrouw door een man!
't Huwelijkscontract gaf haar een zekere wettelijke bescherming tegen uitbuiting,
& zíj hield het (als haar eigendom) onder háár berusting! Bij een scheiding moest de man haar steeds haar bruidsschat teruggeven,
& wel in de vorm van een vooraf in die overeenkomst vastgelegde som voor haar levensonderhoud. Een vrouw kon ook zèlf echtscheiding eisen, maar alleen de man kon erin toestemmen. In de regel werd er een jaar ná hun verloving getrouwd.
Naar huidige maatstaven hier trouwde 'n meisje toen (& dáár) wel op bijzonder jeugdige leeftijd: meestal rond een jaar of twaalf?
Háár belàngrijkste plìcht was vooral het 'schenken van zonen' aan haar man! In haar eigen domein bezat de vrouw 'n hoge religieuze & maatschappelijke status, maar vlg. De Wèt was zij inferieur & werd i/d rabbinale geschriften v/d MISJNA ('n samenbundeling van niet i/d bijbel voorkomende godsdienst-wetten) in één adem genoemd met de andere onderhorigen & slaven?!
Dàt zíj níet in aanmerking kwam om déél te hebben aan 't open-baar religieus leven,
blijkt o.a. ook wel uit 't oeroud synagogebed:
"GEZEGEND ZIJT GIJ,
O HERE G D, KONING VAN HET UNIVERSUM,
DAT GIJ MIJ NIET ALS VROUW HEBT GESCHAPEN."
liefdesverdriet
28 feb 2014 - bewerkt op 05 mrt 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende