Too much muchomachocoffee gedronken ~~~~~~~~~~~~~~



De godin is natuur & aarde zelf: zij beweegt met 't ritme v/d seizoenen, brengt leven i/d lente, dood i/d winter & is eeuwige levensbron.

In deze barre myDitijden waarin sekse 'n belangrijke rol speelt & mannelijke voorstellingen van 'n 'christelijke g d' ter discussie worden gesteld, verwerft de theorie dat er i/d prehistorie moedergodinnen werden aanbeden meer aanhang. Al i/d 19de eeuw werd het idee ge-opperd dat menselijke samenleving van oorsprong matriarchaal was geweest & dat patriarchale structuren zich pas later ontwikkelden ...

Aanhangers van dit idee voerden mythen uit 't Oude Nabije Midden Oosten & 't gebied rond de Aegaeische Zee aan als bewijs voor deze stelling: antropologen gingen op zoek naar tekenen van oude, universele religies waarin de hoofdrol werd gespeeld door 'n 'grote godin'
die als gezel 'n 'stervende g d' had, wiens geboorte & dood symbool waren voor de jaarlijks terugkerende seizoenen. Dit idee werd op 'n meeslepende manier uitgewerkt in The Golden Bough van James Frazer, 'n vergelijkende studie over mythologie & religie die in 1911/'15
in 12 delen verscheen. De meeste wetenschappers dachten 'r in die tijd zo over, en het is dan ook niet vreemd dat de archeoloog Arthur Evans bijna als vanzelf de theorie aanvaardde dat de fresco's & beeldjes vam vrouwen die hij op Kreta vond 't bewijs waren dat minoisch
geloven @ Kreta een 'grote godin' als middelpunt had gehad. Themistocles Zammit zag de afbeeldingen i/h Maltese Tarxien & Hal Saflieni als bewijzen van 'n prehistorische godinnencultus, en al snel werden ook de vage & geheimzinnige afbeeldingen in de neolithische graven uit noordwest Europa als uitingen van een dergelijk geloof gezien. Aan het eind v/d jaren '60 v/d vorige eeuw zetten archeologen alweer steeds meer vraagtekens bij deze theorie.

Dergelijke verstrekkende ideeën over prehistorische religies moesten volgens hen wel op ietwat meer dan alleen maar afbeeldingen van vrouwen worden gebaseerd. Ze wezen erop dat de beeldjes die in graven waren aangetroffen niet per se goden hoefden uit te beelden, & ook was 't geslacht niet altijd duidelijk aangegeven. Sommige geslachtsloze beeldjes beeldden misschien wel mannen uit, of mogelijk deed 't geslacht er al helemaal niet (meer) toe? De dikke 'vrouw' uit de tempel van Tarxien @ Malta, waarvan alleen het voetstuk is gevonden, kan net zo goed 'n man zijn geweest?! In west Europa zijn wel 'n aantal megalithische graven met afbeeldingen van vrouwen gevonden, maar die vallen in 't niet bij abstracte afbeeldingen in diezelfde graven en kunnen dus niet als afdoend bewijs voor 't bestaan van 'n 'moedergodin' blozen gelden: alweer, een kwestie van nader onderzoek, beter definitie & helderder interpretatie
...
engel
11 okt 2011 - bewerkt op 11 okt 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende