toen de dadde wereldoorlog uutbrak ston d'r een

FILE

OOK
myDiary zal
dus wel hoofdzakelijk
'n soort van modieus
babbelboxje
blijven:
met 'n
gemiddelde leeftijd
van rond de zestien jaar
overwegend van 't vrouwelijk geslacht
en enkele toevallige
verdwaalde knaapjes
met ongeveer dezelfde lichamelijke, geestelijke,
sociale leeftijd
is 'iets anders' dan babbelen,
kwebbelen, roddelen,
klagen & juichen,
over- & onderdrijven nauwelijks
te verwachten:
privee & lezerslijsterig kan zich
misschien dan wel
van alles en nog wat afspelen, dat weet je
niet, maar openbaar
is 't vaak ongeveer
't zelfde
ouwe/jonge liedje van grote
vreugde & uiterst verdrietje of iets
daartussenin van
'inspindebocht
gaatin&uitspuitdebochtgaat
uit':
kinder~ & puberspel,
nou
dan weet je 't wel!

Veel van 't zelfde &
soms afwisseling
& 'iets aparts'
& bijzonders
...

~@~

EEN
jaar heeft
nu eenmaal 365
dagen, en elke leeftijd
weer z'n eigen eigenaardigheden,
gewoonten & belangrijke hoofdthema's?

Al duizenden jaren ongeveer dezelfde liedjes
van verlangen & teleurstelling,
hormonale & sociale bloed-,
gal- & slijminvloeden,
maandelijkse
perioden & wisselvalligheden,
volle borst- & balzakjes met flauwe kul,
en nog veel meer van 'dat soort dingen':
allemaal heel menselijk, wel of niet [on]wenselijk,
voorbijgaand & nogal
modieus in de meeste
gevallen!

~@~

En
'n dagboek
is 'n dagboek
& blijft 'n dagboek:
je kunt er van alles
en nog wat telkens opnieuw &
alweer in tegen~
komen
...

~@~

Zolang
een vrouw
of man de
allereerste plaats in
haar/zijn hart voor zichzelf opeist,
kun je nooit
zeker van hun daden zijn:
what goes around
comes around ~ er komt uit
wat erin zit ~
en maar heel zelden iets
echt 'nieuws'?

Tranenzaad
spelt heil & zegen,
zonlicht straalt weer na de regen!

En het lijkt er maar al te vaak op
dat de menselijke mydivergetelheid
meer diensten bewijst aan het mydihart
dan de mydiherinnering
aan de mydigeest?

Kleine zielen
zijn ontmoedigd als hun pogingen mislukken: als de mydimensen
zichzelf wat meer bekeken, dan zouden zij minder
over anderen spreken.

En maar al te vaak
is de kunst van het vergeten
een der allermooiste & ~edelste vruchten is
aan de mydiboom
des levens.

~@~

Ik
klets uiteindelijk
ook maar een eind weg
al naar wat er naar boven komt borrelen
zo nu en dan:
oeroude herinneringen, nieuwe krantenkoppen,
dagboekaantekeningen
van tientallen jaren geleden met aanverwante vergezichten,
oppervlakkige dagelijkse indrukken
& flauwe kletspraat,
toevallige gebeurtenissen of treffende
wetenswaardigheidjes
over van alles en nog wat tussen opstaan 's morgens vroeg
& 's avonds vaak weer veel te laat naar bed gaan
want als 't erop aankomt
dan speelt de hoofdzaak zich af
binnenin ons brein,
onze geest met
iets meer
of minder verstand,
zielskracht & soulpower:
mydi is en blijft
'n soort van innerlijke spiegel van
alles wat we meemaken
en wat we er binnen
in onszelf
{en elk ander} mee doen ~
zoals
't wateroppervlak
't gevolg
is van
wat meer of minder
stroming
en de wind die
speelt
met de golfjes
van onze zintuigen?
Of
zoals Oene Bult
't reeds zei
in
"Eupenings"
AD '80 v/d
vorige eeuw
met z'n
file

doe de
dadde wereldoorlog
uutbrak
ston d'r
een file
van Grunningen
tot Mestricht
en mos
de vi'jand
onverrichter
zaeke
veur de greens
weeromme gaon;
d't hebben doe
mar dattig
verkeersdoden
in de kraante staon.
08 sep 2007 - bewerkt op 01 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende