heeft AD bij 'n groep van bijna 50 mensen die i/d psychiatrische instelling verbleven, op verschillende momenten gepeild hoe sterk hun doel-gerichte Hope was ~ volgend de definitie van haar US-collega Snyder. Direct nadat mensen in behandeling komen, blijkt hun hoop aardig te stijgen: vooral 't idee "ik kan 't" wordt sterker; 't is nog niet zo dat patiënten direct meer mogelijkheden zien om hun doelen te bereiken, maar daarna blijft de hoeveelheid hoop 'n tijdlang stabiel, om aan 't eind v/di behandeling weer behoorlijk te stijgen. 't Is te verwachten dat mensen met veel psychische klachten als angst, depressie & slaapproblemen, minder hoop hebben dan anderen. Ook bleek dit uit 't onderzoek van AD.
Dit verband was sterker als hoop bij patiënten echt 'n onderdeel was van hun karakter, & niet alleen maar 'n tijdelijke emotie. Jongeren bleken in haar onderzoek 't meest hoopvol gestemd! Ietwat ouder cliënten zijn waarschijnlijk al vaker tegen dezelfde problemen aangelopen?! Begrijpelijk dat je dan minder hoop durft te hebben. AD raadde psychologen & psychiaters aan om meer aandacht te geven aan Hope tijdens therapie ...
Ook al zou 't US-concept van positieve verwachtingen & houdingen wellicht niet samen te vatten zijn onder 't vierletterwoordje "hope" ...
De psycholoog verrichtte haar onderzoek 2 jaar geleden voor haar afstuderen a/d UT: daarna ging ze a/d slag bij dezelfde organisatie als die zij onderzocht, Mediant, 'n grote Twentse GGZ-instelling. Ze werkt tegenwoordig met ouderen; bij navraag blijkt ook zijzelf 't woordje Hope bijna niet i/d mond te nemen. Direct na mijn afstuderen had ik 't wel even gehad met 'hoop': ik probeer wel aandacht te houden voor positieve psychologie, voor wat mensen nog WEL kunnen, & niet alleen de aandacht te leggen op klachten! Maar ik geef toe: 't is wel opvallend dat ik ook niet meer met 't concept van hoop werk. Blijkbaar is dit niet iets dat je zomaar eventjes kunt veranderen! De hoop speelt 'n bijzondere rol i/d oud-Griekse mythe v/d Doos van Pandora. Nadat haar nieuwsgierigheid Pandora ertoe had verleid om deze doos te openen, werden de mensen geteisterd door alle ziektem & rampen die eruit ontsnapten. Pandora kreeg dit TE laat in de gaten & sloot de doos, zodat alleen nog maar de Hope 'r nog in bleef
steken. In sommige versies v/d mythe komt hoop er later nog uit. De uitleg v/d rol van hoop kan dan ook twee kanten op vallen: de ene inter-pretaties stelt dat Hope IN de doos zat & daarom EEN v/d plagen is die de mens kunnen overkomen. De andere uitleg stelt dat hoop juist 'n zegen is, omdat 't leven met alle anderelagen die uit de doos zijn gekomen TOCH draaglijk is! Charles Richard Snyder (1944-2006) kan 'n ieder zelf opzoeken via Google?! Ik ga eerst even wat rijst koken: 't regent uit 'n grijze lucht & begint al wat donkerder te worden in huis.




