to g d the beloved: mysterious nature in progress

ARIUS BEDOELDE {?}
dat 'de zoon g ds eerste schepsel is
i/d pre-existentie', toen "g d"
[m.a.w. de 'medemydimens']
de stoffelijker wereld
nog niet had
'geschapen'.

We gaan er dan vanuit
dat 't geestelijke voorafging aan 't stoffelijke
en dat alle dingen als 't ware al besloten lagen in wat voorheen aanwezig was,
zowel stoffelijk als geestelijk?

Zoals we bij Origenes al eerder
& vaker zagen, stamt deze manier van redeneren uit de toenmalige filo-
sofie & niet uit de Schrift: Arius beriep zich dus enerzijds op allerlei bijbelteksten,
maar bediende zich nu ook anderzijds ~ evenals de meeste van zijn 'tegenstanders' ~
v/d filosofische categorieen van die tijd!

Omdat hij in die termen
nadrukkelijk & expliciet verwierp
dat 'de zoon van eeuwigheid af al de zoon van de vader was'
propageerde hij toch 'iets nieuws'? In ieder geval daagde Arius' optreden
de kerk van zijn tijd uit om met 'n reactie te komen!
Die reactie kwam al snel v/d kant
van zijn bisschop,
Alexander.

Omstreeks 321
organiseerde hij 'n synode in Alexandria
die de opvattingen van Arius & z'n medestanders veroordeelde
& zoals wel vaker gebeurt na beslissingen van synodes,
was de zaak hiermee nog lang niet beslecht!
Arius' betoog bleek namelijk
ook herkenning
op te roepen?

Dit betekent
dat tal van gelovigen & hun leiders
de filosofische manier van redeneren
over 'de eeuwige verwekking v/d zoon' niet begrepen
of in ieder gavel niet
accepteerden
...

Het probleem
bestaat voor mijn gevoel vooral
als mensen de schrift bijgelovig
'als g ds unieke woord'
blijven zien?

Als je die oude boekrollen
& wat daarop volgde als g ds wil bestempelt
dan heb je inderdaad
'n probleem!

Terwijl wanneer je beseft
dat alles mensenwerk is uit diverse tijden & omstandigheden
alles helderder is
...

We moeten daarom
haast wel even ingaan op de reactie v/h concilie van Nicea in 325,
ook al verdient het wel degelijk vermelding dat ook daarna veel christenen "Arianen" bleven:
voor hen was "Christos" ondergeschikt gebleven a/d Vader. Zij deelden Arianus' opvatting
dat Christus i/h begin, nog voor de schepping v/d wereld maar niet van alle eeuwigheid
af [aan], "G ds Zoon" geworden was: zo zijn diverse Germaanse stammen
aanvankelijk door Arianen
'gekerstend'
...

De controverse
over de opvattingen van Arius
bracht i/d kerk veel onrust teweeg en vandaar ook in 't hele
Romeinse rijk. Eusebius van Caesarea zegt hiervan dat 'n piepklein vonkje
zo 'n heel erg groot vuur had doen ontbranden. Omdat keizer Constantijn het tot zijn taak rekende
[om] de eenheid v/d kerk te gaan bevorderen, bezwoer hij Arius & bisschop Alexander per brief,
om zich met elkaar te verzoenen: zo bericht Eusebius tenminste.
Hij liet duidelijk merken dat hij de kwestie zelf in feite
volkomen onbelangrijk vond & zoveel strijd lang nog
niet waard achtte en de opvattingen van Arius
beschouwde hij dan ook nadrukkelijk
niet als 'n "dwaalleer"?

Hij meende wel
dat christenen over details
moesten kunnen verschillen volgens Eusebius van Caesarea in z'n Leven van Constantijn.
Maar omdat die brief niet 't gehoopte resultaat had, riep hij in 325 in Nicea in Bithynia 'n brede ('oecumenische'/'weredlwijde' synode bijeen. Volgens Eusebius gaven meer dan
250 bisschoppen en tal van priesters, diakenen en anderen uit het rijk hieraan
gehoor. Volgens 'n andere traditie waren er 318 bisschoppen
{opzichters/toezichthouders e.d.}
aanwezig.

Deze synode
heeft ingestemd
met de volgende belijdenis:
wij geloven in
EEN
g d, "de Vader", almachtig,
schepper van alle zichtbare en onzichtbare dingen.
En in
EEN
heer, Jezus Christus, de Zoon van G d,
geboren uit de Vader, eniggeboren,
dat wil zeggen uit het wezen van de Vader, g d uit g d, licht uit
licht, waarachtig g d uit waarachtig g d, geboren , niet geschapen,
EEN
van wezen met de Vader, door wie alles is ontstaan [dat ontstaan is],
zowel wat in de hemel als wat op de aarde is; die om ons mensen
en om ons behoud is neergedaald & is vleesgeworden,
mens is geworden, heeft geleden & op de derde dag
is opgestaan [uit de dood], is opgevaren
naar de hemel, & komt om levenden
en doden te oordelen. En
in de heilige geest! {aangevuld
in Constantinopel [381]
't huidige Istanbul}!
Zeer menselijke
woorden
...!