Terug naar de bronnen van 't ene & andere 'ooit'.


(KA)

In 'n studie
over moderne joodse bewegingen
stelt Chaim Soloveitchik dat de overgang van een orale traditie naar geschreven teksten
kan leiden tot religieus fanatisme (& 't daarmee verband houdend lijden!),
doordat de lezer een onrealistische zekerheid wordt voorgespiegeld
over in wezen onverwoordbare zaken!

De door de deuteronomistische schrijvers voorgestane godsdienst
was zonder twijfel strijdvaardig: ze stelden hun Mosjeh voor als pleitbezorger v/d gewelddadige onderdrukking v/d inheemse Kana'anieten:
"Jullie moeten hun gewijde plaatsen met de grond ge-lijkmaken, hun altaren slopen & hun gewijde stenen verbrijzelen;
hun Asjerahpalen moet je verbranden & hun godenbeelden in stukken hakken!!!
Er mag NIETS overblijven dat aan die (af)goden herinnert!"

Goedkeurend beschreven ze hoe Jozua/Yosjoea de inwoners van AÏ afslachtte
alsof hij 'n Assyrisch generaal was:
'ZO DOODDE ISRAEL ALLE SOLDATEN VAN AÏ OP DE AKKERS & IN DE WOESTIJN WAAR ZE ISRAEL ACH-TERVOLGD HADDEN;
ZE WERDEN OMGEBRACHT TOT DE ALLERLAATSTE MAN. DAARNA GING ISRAEL OPNIEUW NAAR AÏ & DOODDE HET DE REST
VAN DE BEVOLKING: ER STIERVEN OP DIE DAG TWAALFDUIZEND MANNEN EN VROIWEN UIT AÏ!'

De deuteronomistische schrijvers waren besmet door 't gewelddadig karakter van 'n regio die alweer bijna 200 jaar de gebruikelijke Assyrische wreedheid had onder-gaan: hieruit bleek al vroeg dat heilige teksten ZOWEL de mislukkingen als de hoogtepunten v/d godsdienstige zoektocht(en) (blijven) weer-spiegelen?!

Ook al had men ontzag voor al deze 'teksten',
't waren nog geen 'heilige boeken'. Men voelde zich nog vrij
om oudere geschriften te wijzigen & er bestond
nog geen canon van 'aanbevolen
heilige boeken'!

Deze teksten begonnen echter al wel
de hoogste idealen v/d gemeen-schap te verwoorden?
De deut-schrijvers die Yosjiayahoe/Josia's hervormingen roemden,
waren ervan overtuigd dat Israël op de drempel stond van 'n glorierijke nieuwe tijd,
maar in 622 kwam Y/J bij 'n schermutseling
met 't Egyptisch leger
om 't leven.

Binnen 'n paar jaar
veroverden de Babyloniërs Nineveh,
de Assyrische hoofdstad, & waren
ZIJ
de grootste mogendheid in die regio!

De 'onafhankelijkheid' van Juda/Yehoedah was van korte duur geweest.

Enkele tientallen jaren
slingerde de loyaliteit v/d koningen (alweer) heen & weer
tussen Egypte & Babylon: velen geloof-den nog steeds dat Judea veilig zou zijn
ZOLANG "YHWH" in 'ZIJN TEMPEL'
woonde, zelfs al waarschuwde Yirmeyahoe/Jeremia hen
dat het als zelfmoord was om Babylon te blijven tarten,
& tenslotte werden Yeroesjalayiem
EN
hun Tempel,
na twee mislukte opstanden,
in 586 verwoest door Neboecadnetsar
...

KEIHARDE
koppen, stijve nekken, trotse ogen,
verbeten bekken: 'boontjes, loontjes,
rode koontjes en
verloren zoontjes'
...
blozen
07 jun 2012 - bewerkt op 07 jun 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende