ter elfder ure {alweer?} 'never too late to live'!


~*~

Niet
alleen maar
informatie uit ons
verleden maar ook de omgeving
beinvloedt onze beeldvorming en werkt vreselijk suggestief!
Toevallig in een buurt wonen waar bijna alleen maar uitsluitend jonge gezinnen zijn,
of juist wonen in een 'vergrijsde of verallochtoonde wijk',
dat alles kan een heel groot verschil
uitmaken
...

Als
jij 'in
de buurt' alleen
maar jonge, oude of 'buitenlandse' mensen tegenkomt,
bijvoorbeeld doordat jij toevallig in een studenten-, verzorgings- of kraakpandhuis woont en daar nauwelijks contact met 'vreemdelingen', 'jongeren' of 'bejaarden' onderhoudt, dan heb je wat eerder de neiging om hun eventuele diverse uiteenlopende 'getallen' & 'kenmerken'
te over- en/of onder-
schatten?

Als
mydimensen opgroeien,
studeren, werken en ouder worden
in een wijk waar geen 'andere' leeftijds- & bevolkingsgroepen aanwezig zijn en ze met boodschappen doen in de winkel{s} nauwelijks 'anderen' tegenkomen,
dan denken ze waarschijnlijk
dat er maar weinig
van zijn!

En
dat gaat
meestal ook op
voor 'de jeugd van tegenwoordig'
met hun typische vormen van 'brainwash' en
modieuze eigentijdse 'neoblabla'
hersenspoelingen
...

Niet
alleen opvoeding,
info & studie-, woon- of werkbuurt
beinvloeden de beeldvorming waaraan we allen blootstaan,
maar vooral ook familie [of het gebrek daaraan] speelt er een grote rol bij:
de leeftijd van vader, moeder of hun 'vervanger{s}', al of geen broer{s} & zus{sen}, wel of niet aanwezige grootouders, ooms/tantes, neven/nichten, HUN lichamelijke & geestelijke [sociale] gezondheid en de wijze waarop zij daarmee omgaan of omgingen; de mate en intensiteit van intimiteit van het [gewezen/gehoopte/gemiste] contact met al deze mensen; zijn/waren ze al of niet
aardig of vervelend; hun persoonlijkheid, invloed en
uitstraling
...

Het
is moeilijk
om precies aan te geven
welke invloeden al deze aspecten van familie op de beeldvorming
[over onszelf en elk ander]
uitoefenen?

Als
jij voorheen
met jouw ouders [of kinderen]
bij grootouders [of wat voor leeftijdsgroep dan ook] op bezoek kwam die redelijk fit en aardig waren,
dan heb je een heel ander beeld van ouderdom, jeugd en middelbare leeftijd gekregen dan iemand wiens ouders [of andere familieleden, vrienden en kennissen] al vroeg hun van anderen nodig hadden
of verder ook nog niet eens 'meegingen'
met hun tijd
...

Het
heeft daarom
iets vreselijk potsierlijks
om zomaar in het algemeen
van jonge mensen te verwachten dat ze als 'ondernemers'
voor zichzelf een strategisch levensplan maken: want ze kunnen niet alleen maar niet aan die eis voldoen, het zou bovendien al hun plezier in het leven vergallen doordat zij zich krampachtig af zouden sluiten voor elke vorm van onzekerheid, waardoor ze ook nog eens immuun worden voor het geluk
dat hun in de schoot geworpen wordt ~ het mydileven zou hun geen enkele
verrassing meer te bieden hebben, en
'just one more life
could/would be
wasted'
...

Notoire
zelfmanagers
die blind geloven
in de beheersingskracht,
door middel van bot geweld
of banaal geloof in tovenarij,
zouden te rade kunnen/moeten gaan
bij experts in zelfreflectie en filosofen als Montaigne!
"We leven bij toeval. [...] Niemand maakt een vast plan voor zijn leven,
we beslissen [zo nu en dan]
alleen maar over stukjes
ervan!"

Of
bij een
Isaiah Berlin,
die in een interview
ter gelegenheid van zijn
88ste verjaardag benadrukte
dat hij 'nooit, maar dan ook nooit'
plannen had gemaakt voor zijn leven!
"Ik deed gewoon het ene na het andere en benutte
de mogelijkheden die zich voordeden.
Ik heb dus eigenlijk een wezenlijk
ongepland leven
geleid!"

~@~
15 mei 2007 - bewerkt op 22 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende