Tegenstellingen tussen oude en nieuwe benaderingen

De waarheid is gewoon dat ik een simpele bejaarde oude van dagen ben geworden binnen zo'n vijfenzestig jaar vol van omzwervingen.

Dat komt ervan als je alles maar zo'n beetje z'n beloop laat en het wel gelooft: voordat je het weet is je leven voorbij ondervde tand des tijds.

Dertien ambachten en twaalf ongelukken. Tussen de wal en het schip van de regen in de drup. Wat kasten vol met oude boeken, kleren enzo.

Met de blik op oneindig snellen de dagen steeds gauwer voorbij en voordat je het weet moet ik ik het tijdelijke voor het eeuwige verruilen ...

Toen alles nog vooral afhing van handwerk in de land- en tuinbouw, wat eenvoudige industrie en handel waren er al mensen genoeg, maar nu de mensheid zo'n economisch succes heeft doorgemaakt in de afgelopen eeuwen zijn veel mensen zich een tikkeltje overbodig gaan voelen lijkt 't?!

De goedkoopste grondstof is mensenvlees terwijl de geest des tijds zich doet gelden in mediafestijnen, nieuwsgaring en het politieke overspel.

Zo zit je nog op een potje te drukken en in de loop der jaren moet je wat vaker gaan plassen terwijl het je duizelt van de vele invloeden.

Ik lig en zit nog wat te herkauwen, lees nog een paar tijdschriften en de trouwe dagelijkse verdieping van religie en filosofie, en dat is 't dan ...

Een leven dat zich afspeelde ergens tussen de Lage Landen aan de Noord- & Zuyderzee middenin Europa tussen Afrika en Asia, Amerika en alle andere omringende landen en streken, een tijdje in Italia, Israel, India & Nippon met open ogen en oren, rugzak & slaapzakje, woord & daad.

In de naoorlogse jaren zijn de contrasten in het leven op het land overal steeds meer tot de allerschreeuwendste tegenstellingen geworden.

Er was in het zogenaamde Heilige Land een schier onoverbrugbare afstand ontstaan tussen het leven in de Joodse en Arabische gedeelten van 't land, de afstand van een hypermodern technisch westers landbouwleven en een haast nog middeleeuws boerenbestaantje. Dergelijke processen speelden zich af in talloze andere landen, maar in kleine landjes als Nederland en Israel zijn de afstanden zo klein dat zoiets veel eerder opvalt.

Zelfs binnen het gebied van het huidige Israel vinden we soms nog steeds al die tegenstellingen en ook in Nederland heeft de tijd z'n sporen achtergelaten tussen oude en nieuwe landbouwgebieden, tussen dijken en polders, muren en snelwegen, erg ouderwets en supermodern ...

Kleine landjes vol met tegenstellingen: kun je nagaan hoe zoiets zich afspeelde in kolossale gebieden tussen grote rivieren & woestijnen overal!

Waar Arabieren woonden was het leven over het algemeen vaak nog geheel primitief en arm, landbouw nog buitengewoon achterlijk, middel-eeuws of nog antieker, terwijl het leven in het door Joden bewoonde deel van Palestina geheel op westerse leest werd geschoeid, de land-, tuin-
en bosbouw en veeteelt geheel met westerse, zelfs de meest moderne, Amerikaanse middelen werden volbracht. Oeroude & zeer nieuwe landen.

Terwijl de Joden in de afgelopen zestig jaar de nieuwste combiners voor de oogst gebruiken en met buldozers de rotsen in 't land opruimden, gebruikten de Arabieren vaak nog steeds allerlei oeroude landbouwwerktuigen, antieke ploegen, geen tractoren maar bijbelse ossen en ezels ...