tat tvam asi: rak kach {er is meer tussen hemel &

Je
kunt overal
altijd weer alles
van zeggen, maar of
't iets uitmaakt is & blijft
de grote
vraag
...

Meestal
komt 't op
niet zo bar veel anders neer
dan wat gebruikelijk varkensgeknor,
hondengeblaf, koeiengeloei, kattengejank,
vogelgezang, gemekker van geiten, gepiep van muizen & ratten,
geblaat van schapen & 't geouwehoer van populistische trotse boze politici
die al of niet ergens {on}tevreden over iets zijn,
ergens opgewonden van raken & er hun zegje
van of over willen doen, hormonaal
gedomineerd gewauwel dus,
volle [l]uiers & balzakken
& de trek in 'n lekker
hapje of 'n warm
papje, 'n stevig
slokje of 'n
geroosterd geitenbokje
& zacht lams~
vlees
e.d.
...

In de grond van de zaak
komt menselijk gebabbel meestal niet
op zoveel anders neer dan de gebruikelijke apengebaren & gezichtsmimiek:
baas boven baas, grijsrug met haremneigingen, armenvol voedsel in de vorm van
wat loos genaai & gesnaai ter instinctieve voortplanting, volle bolle buikjes
& 'kijk mij nou 's even-
{wan}gedrag'
...

Sellers & buyers,
wheelers & dealers,
pushers & kneelers,
stealers & healers, peelers
& mealers about business
as usual!

Corruptie ligt eeuwig op de loer
& bij voldoende aandrang slaat men er flink op los
& is 't hommeles op de menselijke apenheul!
't Oude liedje van verlangen, behangen & meubileren?
We maken er 'n
potje van
...

Dat alles gezegd zijnde:
er is natuurlijk wel iets meer te vermelden onder de zon dan alleen maar dat?!
De grote lijnen van 't Spel liggen dan wel min of meer vast,
maar onze verfijningen kennen geen einde
mede omdat we alle volgende laagjes op de voorgaande blijven stapelen met [nog] meer
groter & slimmer inventiviteit via onze machinaties, aangeboren en aangeleerde trucjes & foefjes
vol van leut, humor & ernst.

Het 'landje pik'
wordt gevolgd door nadere verdeling van de ingepikte buit,
we leggen DNA-profielen aan alsof 't niets is na al die vorige vingerafdrukken, irisscans, legitimatiepapieren & andere nepdocumenten.

De grote vraag blijft after all wat we ermee doen:
we kunnen dan wel veel meer dan vroeger denken we,
maar het blijft een open vraag of 't allemaal ten goede of ten kwade wordt gebruikt?
Banale verhalen zijn goedkoop & aan de oppervlakte weerspiegelt zich wat er binnenin ons omgaat,
maar zowel de vergroting aan de buitenkant gaat door als de verscheidenheid aan de binnenkant!
Het blijft de kunst om 't ene en 't andere van elkaar te kunnen ondescheiden:
van baby tot bejaarde blijven we ons afvragen waar we ons
bevinden op de weegschaal van 't bestaan?

Wanneer
slaat de balans door
naar de ene of de andere kant
en wat kunnen we eraan doen om naast alle basale banale neigingen & strevingen
ook nog iets verder te komen op geestelijk niveau. Bij gebrek aan evenwicht
ligt de eeuwige valkuil op de loer
van trotse nietszeggende
& nihilistische
hoogmoed
...

Al dat gedoe
moet ook ergens toe dienen
dan alleen maar voortbestaan, voortplanten & blijven vergroten.
Uiteindelijk gaat het nu allang niet meer om de kwantiteit, maar vooral om de kwaliteit van ons bestaan.
Bij gebrek aan voldoende kwaliteit moeten we ons tevreden stellen met 'n ons minder &
net zo goed als we ooit de nadruk legden op de beschikbare hoeveelheid,
gaat het nu om evenwichtiger verdeling, rechtvaardiger verhoudingen
& 'een echt waardevol doel om
naar te blijven streven'.

En daar komt de chaos om
de bekende hoek kijken: het heeft al zoveel moeite gekost om tot besef van iets waardevols te komen,
maar 't heikele punt blijft de voortgang op de Eeuwige Pad!

Hoe kunnen we verdergaan
zonder te weten wat we eigenlijk aan 't doen zijn?
En als we dan zo nu en dan inzien 'waarom het gaat',
hoe kunnen we dan verdergaan zonder telkens weer te blijven steken
in 't moeras van middelmatigheid
& destructie
...?

In zo'n geval
is dat drieletterwoordje 'g d'
toch best wel 'n handige aanduiding voor dat 'meer',
't nog onbekende & onvervulde
onvolmaakte!

Die functie
heeft het tenminste altijd al gehad ondanks misbruik en
duidelijke misvattingen van horden namaakgelovigen & professionele schijnheiligen?
We gebruiken G d als de spiegel van onszelf & elk ander:
we zien ons gezicht weerspiegeld in het stilstaande water & hebben beseft dat ook wij dat zijn ~
dat we onszelf & elkaar weerspiegelen in elkanders ogen & daden, de oren & handen, alle beschikbare en zich ontwikkelende zintuigen, menselijke{r} ontwikkelingen & zoeken naar benoeming ervan ~
we zijn nu talig geworden & hebben 't niet meer alleen over 'n lekker hapje hier of daar,
seksuele aantrekkingskracht en bevrediging &
't nuttig gebruik van stokken en stenen,
water, bergen, beken, kledingfabricage
& huizenbouw, maar ook steeds meer
over onze onstilbare behoefte aan
echte liefde, boeiende aandacht,
geestelijk geduld, wederzijdse
hulpverlening en al die
andere mogelijke eigenschappen en potenties
die we ooit als 'goddelijk' zijn gaan betitelen & beschrijven
geillustreerd met hele geestenwerelden tussen hemel en hel,
wisselvalligheden des levens en onmisbare 'zekerheden'
voor ons bestaan?

Jammer
alleen dat
die woorden vaak
zo misbruikt zijn dat ze
haast allemaal onbruikbaar
schijnen te zijn
geworden!

Zowel
de dingen
als de woorden
zijn helaas net zo
aan slijtage onderhevig als
als onze gevoelens en gedachten:
je raakt eraan gewend, het vuur blust zichzelf uit
als 'de onderhouder{s}',
de brandstof en
de zuurstof
opraken?

We
hebben iets
nodig dat de
geest levendig blijft houden
zonder telkens weer te verzanden
in alleen maar 'n hoopje oude as, de verdwijnende geur
van 't voorbije vuur & blijven zoeken
naar 't geestelijk
vuur van
DE
Geest &
HET
Doel
beyond
herhaling van
't verleden & wat
rituele lippendienst aan "Iets"
dat we dan wel niet snappen & behappen, maar
dat desalniettemin altijd weer onmisbaar is en
blijft zolang we leven, adem halen,
min of meer functioneren &
ons levenspad afleggen al
naar gelang wat
in ons
is
...