Tao: Onstilbare honger & dorst naar crunch

[@]
Gerechtigheid
is meer dan een prive-aangelegenheid.

Sociale gerechtigheid is er een wezenlijk onderdeel van.

Wet en profeten zeggen dat sociale gerechtigheid
betrekking heeft op het zoeken van wegen
om ons te bevrijden van onderdrukking,
samen met de bevordering van burgerrechten,
juridische rechtvaardigheid, zakelijke integriteit en respect
in gezins- en familie-aangelegenheden.

Echte mensen (voor wie menswording een dagelijks proces is),
verplichten zichzelf dus om te hongeren naar gerechtigheid
voor de hele samenleving (de hele bewoonde wereld)
als iets dat een rechtvaardige Eeuwige behaagt.

De opdracht die aan mij is gegeven,
is dus eigenlijk niet om in een hoekje te kruipen
of in de woestijn rond te sluipen,
maar eruit te komen,
als ik daar terechtgekomen ben,
en mijn handen en voeten en m'n hele lijf aan te bieden
en alles wat ik heb op het spel te zetten en al het mogelijke te doen.

Wat daarvoor vereist is,
is een honger en dorst naar gerechtigheid
die nooit beteugeld, gestopt if verzadigd kan worden,
een honger en dorst die nergens naar kijken en nergens om geven,
behalve dan om de vervulling en handhaving van het recht,
en alles verachten wat dit doel in de weg staat.

Als ik er niet in slaag om de wereld helemaal te bekeren
(dat was mijn kinderlijke wens & 'doel' begin jaren '60),
dan moet ik minstens doen wat ik wel kan.

En er is geen beter recept voor innerlijke groei
dan een gezonde geestelijke eetlust.

Steeds opnieuw richten de 'schriften' hun beloften tot
degenen die honger hebben.
G*d heeft de dorstende ziel gelaafd
en de hongerende ziel met het goede vervuld.

Als ik een langzame groei bemerk,
dan is de reden daarvan misschien een slechte eetlust.
Het is niet voldoende om te treuren over de zonden
die ik in het verleden begaan heb,

ik moet ook hongeren naar toekomstige gerechtigheid.
Toch zal in dit leven mijn honger nooit volledig verzadigd worden,
en mijn dorst nooit volledig gelest.

Het is waar dat ik de voldoening ontvang die Yeshu belooft.
Maar mijn honger wordt enkel verzadigd
om later weer opnieuw te kunnen uitbarsten.
Zelfs de belofte van Yeshu dat degene die drinkt
van het water dat de Eeuwige geeft nooit meer dorst zal hebben,
wordt enkel vervuld
als ik blijf drinken .......

Wees op je hoede, Mordechai, voor degenen die beweren,
dat ze hun doel al bereikt hebben
en die eerder denken aan een ervaring in het verleden
dan aan de toekomst.[@]

Zoals alle eigenschappen die in de 'versprekingen'
('zaligsprekingen' & 'vervloekingen'
opgesomd worden,
zijn honger en dorst eeuwige kenmerken van de volgelingen van het 'pad'
("De Weg": even eeuwig als armoede van geest, zachtmoedigheid
en droefheid.
TAO of G8D of G*D niet als raar & abstract bijgeloof, maar
als werkzaam en (be)leefbaar dagelijks Aanwezig zijn ...[@]

Pas als ik de hemelen (weer?) bereik
zal ik niet meer hongeren en niet meer dorsten
want pas dan zal de Eeuwige, mijn Herder, mij leiden naar
de waterbronnen des levens.
De eeuwige jachtvelden.

Oerknal & oercrunch.

myDiary als het ware?

En zelfs meer dan dit!
G*d heeft een 'dag des oordeels' beloofd
waarop het recht zal zegevieren en het kwaad tenietgedaan zal worden,
en daarna zullen er 'nieuwe hemelen' zijn
en een 'nieuwe aarde',
'waar gerechtigheid woont'.

Ik verlang dat er uiteindelijk recht gedaan zal worden,
en ik wil daarin niet teleurgesteld worden bij wijze van schrijven.

Tabula rasa?
Terugkijkend zie ik in mijn eerste (tientallen) levensjaren
een geestelijke ontwikkeling
met een dwingende 'innerlijke logica':
elke stap leidt tot de volgende en veronderstelt de voorafgaande.

Om te beginnen moet ik 'arm van geest' zijn,
dat wil zeggen:
mijn totale geestelijk bankroet erkennen
ten opzichte van de Eeuwige.

Vervolgens moet ik 'treuren' over de oorzaak ervan,
mijn zonden (zelfs 'erfelijke belasting' tot in het x-ste geslacht?),
jawel,
en ook mijn grote zonde:
de verdorvenheid, het tekortschieten
(DNA -or otherwise!)
van mijn gebrekkige natuur
en het heersen van ellende en dood
in de hele wereld ...

Ten derde moest ik leren om 'zachtmoedig',
'nederig' en 'vriendelijk' te zijn
waarbij mijn geestelijke,
lichamelijke en maatschappelijke armoede
(vetzucht & misselijk gedrag ook:
toegegeven & betreurd!)
mijn gedrag ten opzichte van anderen
en de Eeuwige moet gaan bepalen!

En ten vierde moet ik 'hongeren en dorsten naar gerechtigheid' ....
Want wat heeft het voor nut
om mijn mankementen te belijden
en er spijt van te hebben,
de waarheid omtrent mijzelf te erkennen,
zowel ten opzichte van de Eeuwige
als van mijn medemensen,
als ik het verder daarbij zou laten?

Zelfkennis moet leiden naar honger naar gerechtigheid.[@][*

Verderop lijkt het erop dat de aandacht
nog meer verschuift van mijn houding ten opzichte van G*D
naar mijn houding ten opzichte van
medemensen:

'barmhartigheid' betoon je aan mensen en ook
'vredestichters' proberen
om mensen met elkaar te verzoenen en degene
die wordt 'vervolgd',
wordt vervolgd door mensen
in Europa, Africa, Asia &
America op alle 'legale' & illegale manieren
tot de dood erop volgt!

Oprechtheid die beschreven wordt als 'zuiver van hart',
heeft ook betrekking op mijn houding
en mijn relatie ten opzichte van
mijn medemensen ............[@]

(LeNurit (Mosje, veGadi) Sjaloom!
OeSalaamAleikumRachmadUllah?
Anie ohev otchem kol jom ve kol halaila:
rokdiem habalalaika vesjotiem jajien matokiem
kvar machar?
Tagidie sjaloom mimenie lekol hamisjpacha!
Sjachachtie ledaber ivriet aval einajiem jarokiem
afpam!
Kamah miliem?
Anie ohev otach
ad sof ha olam ve od!
Kamah sjtoejot motek matok .....

Sjalom veLehitraot miMordechai haZakeen.
Bisjmilla
Rachman
uRachiem!)